هر ساله هزاران نفر در جهان بر اثر بیماریهای منتقلشده از غذا آسیب میبینند. این بیماریها نهتنها سلامت مردم را تهدید میکنند، بلکه هزینههای سنگینی هم به جامعه تحمیل میکنند. بیش از ۲۵۰ بیماری مختلف در این گروه شناخته شدهاند و بسیاری از آنها بهدلیل وجود میکروبهای بیماریزا در غذا بهوجود میآیند. گاهی هم سموم یا مواد شیمیایی آلاینده، مثل قارچهای سمی، عامل بیماری هستند. به همین دلیل، ایمن نگهداشتن مواد غذایی از همان مرحله بستهبندی اهمیت زیادی دارد.
به گزارش ایسنا، بستهبندی در اصل باید از غذا در برابر آلودگیهای محیطی محافظت کند، اما در دنیای امروز نقش آن بسیار گستردهتر شده است. بستهبندیهای نوین میتوانند از غذا در برابر بو، نور، گردوغبار، ضربه، رطوبت، دما و حتی ریزاندامگان محافظت کنند و به افزایش عمر مفید آن کمک کنند. در این میان، پلیمرها از مهمترین مواد بستهبندی هستند، چون میتوان ویژگیهایشان را تغییر داد و به شکل فیلم یا پوشش از آنها استفاده کرد. تفاوت فیلم و پوشش هم این است که فیلم، لایهای جداگانه است، اما پوشش مستقیماً روی سطح غذا قرار میگیرد.
در پژوهشی در همین زمینه، رضا باقری رنانی از مرکز آموزش عالی فنی و مهندسی بوئینزهرا به همراه یک همکار دانشگاهی دیگر و با همراهی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ماهشهر، به موضوع خودترمیمی در بستهبندیهای پلیمری مواد غذایی پرداختهاند؛ یعنی تلاشی برای بررسی اینکه این بستهها چگونه م return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();