اقتصاد۲۴- شاید کمتر ایرانی بامداد روز پنجشنبه ۲۳ خرداد تصور میکرد که تنها ساعتی پس از آغاز این روز با صدای ممتد انفجار و پدافند از خواب بیدار شود و یا اگر بیدار است هراسان از پنجره به بیرون بنگرد.
اما در نهایت آن چه کمتر کسی تصوری از آن داشت رخ داد؛ اسرائیل به صورت رسمی با پهپاد و جنگنده به ایران حمله کرد و در اقدامی بی سابقه اهدافی در داخل شهر تهران و مناطق مسکونی را هدف گرفت.
به این ترتیب بود که در سحرگاه ۲۳ خرداد (۱۳ ژوئن)، بیش از ۲۰۰ جنگنده اسرائیلی عملیاتی را علیه حدود ۱۰۰ هدف در ایران آغاز کردند. این عملیات شامل شلیک بیش از ۳۰۰ بمب و موشک به تأسیسات هستهای، پایگاههای موشکی، مراکز فرماندهی و اقامتگاههای فرماندهان ارشد سپاه پاسداران بود. طبق گزارشها، در این حمله برخی از فرماندهان بلندپایه نظامی و تعدادی از دانشمندان هستهای به شهادت رسیدند.
در واکنش، ایران در کمتر از یک روز حملهای ترکیبی با بیش از ۱۰۰ پهپاد و بیش از ۲۰۰ موشک بالیستیک به سوی اهدافی در اسرائیل و پایگاههای آمریکا در منطقه انجام داد. گرچه سامانههای پدافندی اسرائیل بخش بزرگی از این حمله را دفع کردند، اما خساراتی به برخی تأسیسات و مناطق شهری وارد شد.
به گزارش اقتصاد ۲۴ در پی حمله بیسابقه اسرائیل به خاک ایران در بامداد ۲۳ خرداد، اما تنشها در منطقه خاورمیانه به بالاترین سطح خود در سالهای اخیر رسید و در حالی که ایران واکنش موشکی سنگینی به این حمله نشان داد، اما صداهای عجیب نیز شنیده میشد. صداهایی که شاید اکنون حتی در میانه میدان جنگ نیز چندان قابل قبول نباشد؛ بستن تنگه هرمز به عنوان یک واکنش جنگی از سوی ایران یکی از همین پیشنهادها از سوی صداهای افراطیون بود.
در این میان ابتدا این صداوسیما بود که کارشناسانش چنین طرحی را مطرح کردند. چنان که به صراحت بر روی آنتن زنده مطرح شد که «بستن تنگه هرمز توسط ایران و بستن تنگه باب المندب توسط یمن یکی از گزینههای روی میز! ایران میتواند امنیت انرژی در جهان را مختل کند که این به خاطر اقدامات رژیم صهیونیستی است.»
هر چند این اظهارات چندان جدی گرفته نشد و کسی به آن در میانه جنگ پهپادی و موشکی دو کشور توجه نکرد، اما در ادامه طرح این موضوع توسط عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس شورای اسلامی منجر به بروز واکنشهایی شد. چنان چه اظهارات جدید اسماعیل کوثری، عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس شورای اسلامی، مبنی بر این که «بستن تنگه هرمز در دست بررسی است»، زنگ خطر تازهای برای اقتصاد جهانی و صلح منطقهای به صدا درآورده است.