
بسم الله الرحمن الرحیم
فلسفه شهادت در اسلام
یکی از فرقهای مکتب اسلام، مکتب توحید، با مکتبهای انحرافی، مکتبهای الحادی، این است که رجال این مکتب، شهادت را برای خودشان فوز عظیم میدانند: یَا لَیتَنِی کُنتُ مَعَهُم فَاَفُوزَ فَوزاً عظیماً. «۱» از شهادت استقبال میکنند، چون قائل هستند به اینکه، ما بعد این عالم طبیعت، عالمهای بالاتر و نورانیتر از این عالم است. مومن در این عالم در زندان است، و بعد ابوده است. فرعون با فرعونیت و طغیانش دین موسی را تایید میکند، و ابو سفیان با طغیان، دین رسول اکرم را تایید میکند؛ و محمد رضا با طغیان و عصیان و جور و ستم، دین اسلام را تایید میکند.
خدا همان طوری که از قشر متفکرین روحانی تایید میشود …، خدای تبارک و تعالی میفرماید که از قشرهای فاسد هم، از رجل فاجر هم، دین اسلام و دین خدا تایید میشود؛ و آن به همین معناست که گفتم. نه تایید میکند؛ تایید «میشود»: لا یزال یُوَیَّدُ هذَا الدینُ بِالرَّجُلِ الْفاجِر.
