تولیدکنندگان نساجی اصفهان همچنان به طور سنتی در حال فعالیت هستند. به گفته برخی متولیان این بخش، برخی تولیدکنندگان نساجی هنوز حتی الفبای بازاریابی را هم نمیدانند چه برسد به اسلوب برندینگ! اینطور که حبیبالله شاه کرمی، دبیر انجمن صنفی کارفرمایی نساجی استان اصفهان، به رسانهها گفته است 25درصد اشتغال این استان به صنعت نساجی اختصاص دارد و 75درصد فرش ماشینی، 50درصد الیاف و نخ و 60درصد پارچه در استان اصفهان تولید میشود. با وجود این تفاسیر، صنعت نساجی اصفهان از ظرفیتهای زیادی برخوردار است؛ ولی از این ظرفیتها به درستی استفاده نمیشود. برای استفاده از این ظرفیتها و به منظور اینکه محصولات نساجی اصفهان با برندسازی هویت پیدا کنند، نگاه سنتی مدیران صنایع باید تغییر کند.
متأسفانه این تفکر بین برخی تولیدکنندگان وجود دارد که برندسازی به نوعی اتلاف سرمایه است؛ ولی یک برند موفق و قدرتمند به اعتبار کسبوکار در صنعت و در میان رقبای آن برند ارزش خاصی میبخشد و یک شرکت را بهعنوان یک تجارت حرفهای تثبیت میکند.
علاوه بر تغییر نگاه صاحبان واحدهای تولیدی، برندسازی در صنایع نساجی اصفهان مسـتلزم افزایش کیفیت محصولات هم هست. به گفته برخی کارشناسان، تا تولیدکنندگان نساجی در اصفهان با دید صادراتی به تولید نگاه نکنند و برای صادرات برنامهریزی نداشته باشند، روی کیفیت محصولاتشان کار نمیکنند و تولیدات خود را با کیفیت متوسط در بازار داخلی به فروش میرسانند. برند صرفا یک لوگو نیست، بلکه تصویری است که مشتری از محصول، شرکت یا فرد دارد؛ یعنی آنچه در رابطه با این محصول یا شرکت تعریف میشود؛ بهعنوانمثال یک برند گران است، برند خوبی است یا فلان برند باکیفیت است. برندسازی میتواند تصمیم مصرفکننده را به راحتی به سمت محصول برند هدایت کند و اگر خاطره خوشی از این محصولات در ذهن مشتری نقش ببندد تا سالیان سال مشتریان وفاداری برای این محصولات میمانند.