بازی Dying Light که در سال ۲۰۱۵ روانهی بازار شد، علیرغم خساست منتقدان و دریافت نمرات نهچندان درخشان، حسابی دل گیمرها را بهدست آورد و آغازکننده مسیر شگفتانگیز یکی از بهترین، محبوبترین و پرفروشترین فرنچایزهای دههی اخیر بود. بشخصه حداقل صدها ساعت در شهر هران گذراندهام و با وجود انتقال از نوجوانی به بزرگسالی طی این سالها، دایینگ لایت هنوز هم برایم سرگرمکننده، خاطرهانگیز و درجه یک باقی مانده است. دایینگ لایت ۲ با وجود داشتن نقاط قوت متعدد، اشتباهات مهلکی انجام داد و تا حد زیادی منصفانه مورد انتقاد قرار گرفت. و خب در این میان Dying Light: The Beast به شکلی کاملا غیرمنتظره از راه رسید تا بهترین عناصر بازی اول و دوم را با یکدیگر ترکیب کند و با بازگرداندن پروتاگونیست DL1 دل هواداران را به تسخیر خود درآورد. حال آیا The Beast در انجام ماموریت خود موفق بوده است؟
ما در ادامهی این مطلب به نقد و بررسی Dying Light: The Beast میپردازیم تا ببینیم آیا این اثر ارزش تجربه دارد یا نه. با مجله بازار همراه باشید.
حال که کمی بالاتر به دارک زونها اشاره کردم، باید بگویم تکلند در این مورد به خصوص نیز تصمیمات هوشمندانهای گرفته و اشتباهات بازی دوم را برطرف کرده است. اگر یادتان باشد نقشه Dying Light 2 پر از دارک زونها بود؛ لوکیشنها و ساختمانهایی که مملو از لوت و آیتمهای ارزشمند هستند، اما خب وجود تعداد زیادی زامبی و مخصوصا Volatileها در آنان کار بازیکن را سخت میکند. به شخصه من همیشه ترجیح میدادم سراغ دارک زونها نروم، چراکه مقابله با Volatileها و دشمنان خطرناک در آن اغلب ارزش دردسر را نداشت. خوشبختانه The Beast رویکرد کاملا متفاوتی در پیش گرفته و Volatileها را از دارک زونها حذف کرده است. در واقع اکتشاف دارک زونها اکنون آسانتر شده و از لحاظ تاکتیکی ارزش ریسک و دریافت لوت قابلتوجه را دارد. همچنین این دارک زونها پس از مدتی ریست میشوند و شما میتوانید چند وقت یکبار سراغ آنها رفته و لوت بیشتری دریافت کنید.