برای شکوفا شدن از باران دیجیتال فاصله بگیریم / نقشه راهی برای زندهماندن در آینده / چگونه در عصر ارتباطات، تنها شدیم؟
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از سرویس دین و اندیشهایبنا پریا حیدری، دانشآموخته جامعهشناسی نوشت: در دهه اول قرن بیستویکم، وعده تکنولوژیهای ارتباطی، ایجاد یک «دهکده جهانی» بود؛ فضایی که در آن مرزهای جغرافیایی فرومیریخت و انسانها در پیوندی بیسابقه به هم متصل میشدند. اما دو دهه بعد، واقعیتِ موجود نشان داد که این «اتصال» (Connectivity) لزوماً به معنای «ارتباط» (Connection) نیست. ما امروز بیش از هر زمان دیگری به هم وصلیم، اما بیش از هر زمانی احساس تنهایی، گسست و سوءتفاهم میکنیم. کتاب «اَبَرشکوفایی» اثر نیکلاس کار، دقیقاً در همین نقطه حساس ایستاده است: واکاویِ این حقیقت تلخ که چرا ابزارهای پیونددهنده ما، درنهایت به ابزارهای جدایی و انشقاق بدل شدهاند.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از سرویس دین و اندیشهایبنا پریا حیدری، دانشآموخته جامعهشناسی نوشت: در دهه اول قرن بیستویکم، وعده تکنولوژیهای ارتباطی، ایجاد یک «دهکده جهانی» بود؛ فضایی که در آن مرزهای جغرافیایی فرومیریخت و انسانها در پیوندی بیسابقه به هم متصل میشدند. اما دو دهه بعد، واقعیتِ موجود نشان داد که این «اتصال» (Connectivity) لزوماً به معنای «ارتباط» (Connection) نیست. ما امروز بیش از هر زمان دیگری به هم وصلیم، اما بیش از هر زمانی احساس تنهایی، گسست و سوءتفاهم میکنیم. کتاب «اَبَرشکوفایی» اثر نیکلاس کار، دقیقاً در همین نقطه حساس ایستاده است: واکاویِ این حقیقت تلخ که چرا ابزارهای پیونددهنده ما، درنهایت به ابزارهای جدایی و انشقاق بدل شدهاند.
خواندنِ «ابرشکوفایی» برای هر کسی که احساس میکند در ازدحامِ پیامهای بیپایان، «خود» و «دیگری» را گم کرده، واجب است. این کتاب یک مانیفست برای بازگشت به «ارتباطاتِ انسانیِ واقعی» است. نیکلاس کار به ما یادآوری میکند که برای دوباره شکوفاشدن، شاید نیاز داشته باشیم کمی از این بارانِ دیجیتال فاصله بگیریم و به سکوت، به نگاه و به حضورِ فیزیکی بازگردیم. این کتاب نه یک سوگنامه برای گذشته، بلکه نقشه راهی است برای زندهماندن در آینده؛ تا اجازه ندهیم فناوریهایی که قرار بود ما را به هم برسانند، ما را به جزیرههایی دورافتاده و خشمگین تبدیل کنند.
%20%D8%AD%D9%85%D9%84%D9%87%20%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%DA%A9%D9%86%D8%AF%20%D9%88%20%D9%86%D8%B4%D8%A7%D9%86%20%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%AF%D9%87%D8%AF%20%DA%A9%D9%87%20%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87%20%D8%B4%D8%B1%DA%A9%D8%AA%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%20%D9%81%D9%86%D8%A7%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%8C%20%D8%A7%D8%B2%20%D8%BA%D8%B1%DB%8C%D8%B2%D9%87%E2%80%8C%20%D9%86%DB%8C%D8%A7%D8%B2%20%D9%85%D8%A7%20%D8%A8%D9%87%20%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D8%A8%D8%A7%D8%B7%D8%8C%20%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C%20%D8%AC%D8%AF%D8%A7%DB%8C%DB%8C%20%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D9%86%20%D9%85%DB%8C%D8%A7%D9%86%20%D9%85%D8%A7%20%D8%B3%D9%88%D8%AF%20%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%A8%D8%B1%D9%86%D8%AF.</p>%0A<p%20style=)
خواندنِ «ابرشکوفایی» برای هر کسی که احساس میکند در ازدحامِ پیامهای بیپایان، «خود» و «دیگری» را گم کرده، واجب است. این کتاب یک مانیفست برای بازگشت به «ارتباطاتِ انسانیِ واقعی» است. نیکلاس کار به ما یادآوری میکند که برای دوباره شکوفاشدن، شاید نیاز داشته باشیم کمی از این بارانِ دیجیتال فاصله بگیریم و به سکوت، به نگاه و به حضورِ فیزیکی بازگردیم. این کتاب نه یک سوگنامه برای گذشته، بلکه نقشه راهی است برای زندهماندن در آینده؛ تا اجازه ندهیم فناوریهایی که قرار بود ما را به هم برسانند، ما را به جزیرههایی دورافتاده و خشمگین تبدیل کنند.