خیابانها و پیادهروهای شهری در ایالات متحده آمریکا برای دههها بهگونهای مهندسی شدهاند که ایمنی افراد سوار بر وسایل نقلیه و نیز عابران پیاده را حفظ کنند. اگر اصلاً درختی در این خیابانها وجود داشته باشد، احتمالاً این درختان در چالههای کوچکی در حاشیه پیادهروها کاشته شدهاند و در این صورت، اگر در فضای محدودی محبوس شده باشند و آب کمی دریافت کنند، آنوقت بهطور متوسط تنها سه تا ده سال عمر میکنند. تا همین اواخر، خیابانهای ایالات متحده آمریکا مسیرهای دوچرخهسواری هم نداشتند، یعنی گذرگاههایی که بین قسمت ماشینرو خیابان و پیادهرو، منحصراً برای دوچرخهها تعبیه میشوند و با نوعی مانع از وسایل نقلیه جدا شدهاند.
امروزه تمایل به دوچرخهسواری و حمایت از آن، چه بهمنظور رفتوآمد و چه بهعنوان تفریح و سرگرمی، در بسیاری از شهرهای ایالات متحده آمریکا در حال افزایش است. همچنین، پژوهشها نشان داده است که درختان در فضاهای شهری فواید بسیاری دارند، از جذب آلایندههای موجود در هوا گرفته تا خنک کردن محلههای شهر. بهعنوان پژوهشگری که به مدت 37 سال روی موضوع دوچرخه تمرکز کرده است، مشتاق هستم به برنامهریزان فضاهای شهری کمک کنم که مسیرهای دوچرخهسواری و درختان را در خیابانهای شلوغ و پررفتوآمد شهر بگنجانند.