«اصفهان جزو چند استان اول با بدترین وضعیت جمعیتی در کشور است و گیلان در رتبه آخر نرخ باروری کلی و اصفهان رتبه هفتم از آخر است.» این خبری است که چندی پیش مهرداد زینلیان، معاون فنی معاونت بهداشتی دانشگاه علومپزشکی اصفهان، به رسانهها داد و از پایین بودن نرخ باروری در اصفهان نسبت به میانگین کشوری سخن گفت: «نرخ باروری کلی جمعیت از ۷درصد در سال ۱۳۴۵ به ۷,۱درصد در سال ۱۳۹۹ رسیده که این عدد در اصفهان پایینتر از میانگین کشور و معادل ۱۴,۱درصد است.» او همچنین گفته که متوسط رشد سالانه جمعیت کشور طی سالهای گذشته به سرعت کاهش پیدا کرده است.
بهطوریکه هیچ یک از کشورهای پیشرفته افت جمعیتی فعلی ایران را تجربه نکردهاند. برای خارج شدن از این شرایط و اصلاح چاله جمعیتی ایجاد شده، نیاز به اصلاح سیاستهای جمعیتی داریم. چالههای جمعیتی شامل بحران میزان باروری و تجدید نسل، بحران سالمندی، کاهش نیروی کار و افزایش مهاجرت است و کشورهایی که با بحران جمعیت مواجه میشوند، برای تأمین نیروی کار سیاستهای مهاجرپذیری را در پیش میگیرند که پیامد آن تغییر ساختار فرهنگی و اجتماعی کشور توسط مهاجران است.»
