طی هفته گذشته، حاشیههای توقیف 30 ساعته «میخواهم زنده بمانم» داغترین بحث شبکه نمایش خانگی بود. سریالی که ابتدای هفته را با شائبه توقیف آغاز کرد، در میانه هفته توقیف شد و در انتهای هفته نیز مشکلش رفع و منتشر شد. مقوله توقیف و ممیزی در سینما و شبکه نمایش خانگی، بحث چندان جدیدی نیست و دیگر مخاطبان و سینماگران، بر روی تمامی ابعاد این اتفاق آشنایی کامل دارند. اما آنچه سبب شد تا موضوع توقیف موقت «میخواهم زنده بمانم» اینچنین برسر زبانها بیفتد، دستور به توقف پس از 14 قسمت پخش بود. اتفاقی که تاکنون مشابه چندانی نداشته و این شاید برای نخستین بار است که یک سریال پس از انتشار 14 قسمت، اینگونه تهدید به توقف شده و از گردونه پخش کنار برود.
عموما اینگونه مسائل تا پیش از انتشار، صورت گرفته و اتفاقاتی مانند آنچه برای «قورباغه» پیش آمد را رقم میزنند. حتی مواردی بوده که پروسه پخش سریال بهواسطه انتقادهایی که از آن صورت گرفته، کوتاهتر شده و آن مجموعه زودتر به پایان رسیده است؛ مانند آنچه بر سریال «گاندو 2» گذشت، اما اتفاقی که برای «میخواهم زنده بمانم» رقم خورد، از آن دست رخدادهای عجیبی است که تاکنون مشابه چندانی نداشته است؛ اتفاقی که با واکنش گسترده رسانهها همراه بود و بهنوعی دوطرف چالش را مجاب کرد که زودتر به یک تفاهم درست برسند.