اقتصاد۲۴- تنگه هرمز بار دیگر به یکی از پرتنشترین نقاط ژئوپلیتیکی جهان تبدیل شده است؛ گذرگاهی که حدود یکپنجم نفت جهان از آن عبور میکند و هرگونه تغییر در معادلات امنیتی آن، بلافاصله به بازار انرژی، بیمه دریایی و حتی محاسبات امنیتی قدرتهای بزرگ سرایت میکند. جنگ چهل روزه بین ایران و آمریکا و عملیاتی کردن تهدید همیشگی تهران مبنی بر بستن تنگه هرمز بر حساسیت این منطقه افزوده است. چنانچه حتی آتش بس دو هفتهای نیز مانع از تداوم تنشها حول این محور نشده و حتی مذاکرات اسلامآبادی که روزنهای برای رسیدن به نقطه امن و برقراری صلح بود، به خطر اختلافات درباره مدیریت همین تنگه از دست رفته است.
مجموعهای از مواضع سیاسی و امنیتی تهران و واشنگتن، بار دیگر این آبراه راهبردی را در کانون توجه قرار داده و تنشها را نیز دامن زده است. از یک سو، در ایران طرحی در مجلس شورای اسلامی مطرح شده که بر اساس آن «تردد ناوگان کشورهای متخاصم از تنگه هرمز ممنوع خواهد شد» و مدیریت این آبراه وارد مرحلهای جدید میشود. از سوی دیگر، دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده با ادبیاتی تندتر از قبل، از سناریوهایی مانند «فشار حداکثری دریایی» و «محدودسازی مسیرهای انتقال انرژی ایران» سخن گفته است؛ اظهاراتی که در ادبیات سیاسی و امنیتی، بهعنوان نوعی تهدید به محاصره دریایی تعبیر میشود.