٢٦ ارديبهشت ١٣٩٥
«ما عادت کردهایم گل درشت حرف بزنیم که مخاطب آن را نمیپذیرد و فراری میشود. هدف ما باید در لایهای از قصه پنهان و به مخاطب عرضه شود تا او خود را بخشی از آن بداند؛ این نخستین هدف ما در بازی «ایران ۵۷» بود.»
عرضه این بازی پیامدهای دیگری هم به همراه داشت و آن هم اعتراض عدهای بود که میگفتند چرا ما در داخل کشور یک بازی با مضمون انقلاب نساختهایم. با بالا گرفتن اعتراضات به این بازی و محتوای آن، موسسه هنرهای رقومی بسیج پرده از بازی «ایران ۵۷» برداشت که در ظاهر جوابی بود به «انقلاب ۱۹۷۹». با این حال کار ساخت «ایران ۵۷» چندین سال پیش و در سکوت خبری در استودیو رسانا شکوه کویر آغاز شده بود. استودیویی که تخصصش ساخت بازیهای رایانههای شخصی بوده و تاکنون عناوین متعددی همچون «قتل در کوچههای تهران»، «شیطنتهای علی مردان خان»، «صدای فراموش شده» و «سالهای سیاه» را روانه بازار کرده است.
به همین بهانه گفتوگویی را با عماد رحمانی مدیر عامل این استودیو ترتیب دادیم تا درباره بازی «ایران ۵۷» و حواشی آن بیشتر بدانیم.