این گل پرپر از کجا آمده؟/شهدایی که دشمن روی پیکرشان مین کاشته بود

نیروهای ارتش بعثی عراق، پس از کشتار رزمندگان ایرانی در کانال حنظله، کانال را با خاک پر و تپه‌های اطرافش را صاف کردند. روی کانال پرشده از خاک را هم مین کاشتند. به‌همین‌دلیل نیروهای تفحص با برخی از شهدایی روبرو شدند که دشمن روی پیکرشان مین کاشته بود.

این گل پرپر از کجا آمده؟/شهدایی که دشمن روی پیکرشان مین کاشته بود

به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، روز دوشنبه ۱۰ آذر بود که یک‌تصویر جدید از شهدای تفحص‌شده دوران دفاع مقدس ۸ ساله توسط معراج شهدا منتشر شد. پیکر این‌شهید در منطقه شرق دجله پیدا شده و بهانه‌ای برای مرور بخشی از خاطرات گسترده حوزه تفحص شهداست.

دو سال پس از پایان جنگ تحمیلی، گروه‌های تفحص پیکرهای شهدا به مناطق جنگی اعزام شدند و لشگرهای مختلف گروه‌های تفحص خود را در مناطقی که عملیات‌های مختلف سال‌های دفاع مقدس انجام شده بودند، فعال کردند. یکی از این لشگرها، لشکر ۲۷ محمدرسول‌الله (ص) بود که فعالیت‌هایش با فراز و فرودهایی همراه بود و پس از ۱۱ سال فعالیت، با کشف بیش از ۱۰ هزار شهید، روز ۱۸ دی ۱۳۸۰ به کار خود در مناطق عملیاتی جنوب پایان داد. برای تفحص این ده‌هزار شهید، ۱۰ تن از اعضای تفحص لشکر ۲۷ در بازه زمانی مذکور به شهادت رسیدند.

محمدحسن منافی یکی از اعضای گروه تفحص لشکر ۲۷ محمدرسول‌الله است که خاطرات خود را در این‌زمینه نقل و ثبت کرده است. او می‌گوید سال ۱۳۷۸ زمزمه‌های شروع دوباره تفحص شنیده می‌شد. منافی که در آن‌مقطع مشغول تحصیل علوم حوزوی بود و به خطاطی برای نمایشگاه‌ها و فعالیت‌های تبلیغاتی می‌پرداخت، از دوستان و آشنایان خود در لشکر ۲۷ محمدرسول‌الله (ص) خواست در صورت شروع دوباره تفحکه بعد از بگوبخند پیدا شدند

نیروهای تفحص بر این باور بودند که اگر شهدا نخواهند، پیدا نمی‌شوند. این مساله به‌روایت منافی، خود را در تفحص کانالی که پیش‌تر دوبار تفحص شده بود نشان داد؛ وقتی که در عمق یک‌ونیم‌متری خاکش، شهید پیدا شد. دو شهید دیگر هم در منطقه رملی فکه و کانال حنظله بودند که موقعیت‌شان پس از ۱۲ سال و وجود باد و باران فراوان جنوب، تغییر نکرده و بدون این‌که از هم جدا شوند، کنار هم پیدا شدند.

سال ۱۳۷۹ در یکی از جست‌‌وجوهای تفحص‌گران که منافی هم در آن‌حضور داشته، برای پیداکردن شهدا، مراسم عزاداری و توسل برگزار شد اما نتیجه‌ای حاصل نشد. منافی می‌گوید «پس از مراسم، تا نصفه‌های شب گفتیم و خندیدیم و بعد توانستیم ۳ شهید از شهدای گردان حنظله پیدا کنیم. گویی این‌شهدا هم مثل خودمان اهل بگو بخند بودند نه اهل گریه زاری.» 

منبع: تابناک

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *