زندهیاد مهدویدامغانی، از معدود برجایماندگان نسل دانشمندان بسیاردان یک سده اخیر بود که همواره نام او، فرزانگانی چون علامه بدیعالزمان فروزانفر و علامه محمد قزوینی را به یاد میآورد. ایران و تشیع، همواره دو مونس جان و مایه شادی روان استاد مهدوی بود. صفای باطن، تدین، رقت قلب و ارادت خاصش به اهل بیت علیهم السلام، وی را از دیگر دوستانش ممتاز کرده بود.
زندهیاد مهدویدامغانی، از معدود برجایماندگان نسل دانشمندان بسیاردان یک سده اخیر بود که همواره نام او، فرزانگانی چون علامه بدیعالزمان فروزانفر و علامه محمد قزوینی را به یاد میآورد. ایران و تشیع، همواره دو مونس جان و مایه شادی روان استاد مهدوی بود. صفای باطن، تدین، رقت قلب و ارادت خاصش به اهل بیت علیهم السلام، وی را از دیگر دوستانش ممتاز کرده بود.
سرویس تاریخ خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)- یکصد و هفدهمین محفل ماهانه و دوستانه مؤسسه پژوهشی میراث مکتوب، موسوم به چهارشنبههای دیدار چهارشنبه، ۲۷ خرداد ۱۴۰۵ در سالن کتابخانه این مؤسسه برگزار شد. این جلسه به یادبود استاد احمد مهدوی دامغانی، استاد پیشین دانشگاه تهران و دانشگاه هاروارد اختصاص داشت. در این نشست منوچهر صدوقیسها سخنرانی کرد و پیام صوتی فریده مهدویدامغانی پخش شد. همچنین زادروز مهدخت معین دختر زندهیاد دکتر محمد معین جشن گرفته شد. این جلسه همزمان با چهارمین سالروز درگذشت دکتر احمد مهدوی دامغانی (۱۳ شهریور ۱۳۰۵ – ۲۷ خرداد ۱۴۰۱)، استاد پیشین دانشگاه تهران و دانشگاه هاروارد برگزار شد.
