تغییر دکترین ایران میتواند معادله بازدارندگی در منطقه را از «پاسخ به حمله» به «جلوگیری از حمله» تغییر دهد.
ماجرا از اینجا اهمیت پیدا میکند که در دکترین سنتی بازدارندگی، کشور تهدیدشده معمولاً تلاش میکند توان دفاعی خود را حفظ کند، حمله را دفع کند و سپس پاسخ دهد. این مدل سالها یکی از پایههای رفتار نظامی ایران نیز بوده است؛ یعنی طرف مقابل میداند اگر به ایران حمله کند، پاسخ دریافت خواهد کرد. اما اتفاقی که در ماههای اخیر افتاده، یک قدم جلوتر از این منطق است. اگر فرماندهان به این نتیجه برسند که نشانههای یک حمله واقعی و قریبالوقوع شکل گرفته، دیگر منتظر اولین انفجار نمیمانند و تلاش میکنند هزینه حمله را قبل از آغاز آن افزایش دهند.
