اولين زائر اربعين از نجف تا کربلا

جغرافيا دروغ نمي‌گويد؛ خطوط مرزي بر روي نقشه‌ها هرچقدر هم پررنگ باشند، در مدار مغناطيسي عقيده محو مي‌شوند. آسمان نجف هنوز گرگ‌وميش بود، اما عقربه‌ها کارايي خود را از دست داده بودند؛ زمان در عراق متوقف شده بود. از پل کوفه تا بال‌هاي گشوده ميدان الصدرين، ديگر خياباني پيدا نمي‌شد؛ همه‌جا پيکر آد‌م‌ها بود که در هم تنيده مي‌شد. اين يک تشييع معمولي نبود؛ گويي يک تاريخ، يک جبهه و يک امت روي دست‌هاي عراق بلند شده بود.