32 کارتونیستِ زن از شهرهای مختلف به مناسبت روز جهانی شهرها در ورکشاپی مجازی با عنوان شهر امن شرکت کردند. نمایشگاهی از این آثار نیز در گالری زمستانِ خانه هنرمندانِ تهران برپا شد. ایده این ورکشاپ به دبیری فیروزه مظفری از طرف ادارهکل امور بانوان شهرداری تهران، با همکاری مرکز ارتباطات و امور بینالملل شهرداری مطرح و حمایت شد. ایدهای که به پشتوانه طرح ارتقای احساس امنیت زنان در شهر، به دنبال فهم بهتر، شناسایی و بهسازی فضاهای بیدفاع شهری است و در این راه، به نگاه زنان کارتونیست نیز توجه کرده است؛ زنانی که در کنار تجربه زیسته خود از ناامنی در شهر، با دیدگاهی انتقادی آن را به چالش میکشند.
سرفصلهایی که شهرداری برای این برنامه عنوان کرده بود عمدتا بر کالبد فیزیکی شهر تمرکز داشت. نور و روشنایی، ایجاد نظارت اجتماعی از طریق نصب دوربینهای مداربسته، استقرار کانکس نیروی انتظامی، دکههای فروش و حضور پارکبانها، رؤیتپذیری مکان، دسترسی حمل و نقل عمومی، کیفیت و امنیت پیادهروها و… از جمله این موارد بودند. این درحالی است که مسائل شهری نیازمند اتخاذ رویکردی چندجانبهنگر از سوی مسئولان و مدیران است تا علاوه بر کالبد فیزیکی شهر، مسائل انسانی و ساختاری تأثیرگذار در امنیت شهرها را نیز در بر بگیرد. اینکه زنان کارتونیست از چه عناصری برای نشاندادن شهر امن/ ناامن استفاده کردهاند و نحوه مواجهه و برخورد زنان را با عوامل برهمزننده امنیت در شهر چگونه تصویر کردهاند، از جمله موضوعاتی است که در ادامه با مروری بر این آثار به آنها پرداخته شده است.
شهری که زنان کارتونیست به تصویر آن پرداختهاند، در برخی از کارتونها شهری نمادین است که میتواند برآیند احساس و تجربه هرکدام از ما باشد. تشبیه شهر به صفحه بازی مار و پله، یکی از نمادهای بهکاررفته در آثار این مجموعه است که با حضور مارها یا همان افرادی که امنیت زنان را به خطر میاندازند و نردبانی شکسته که راه پرخطرِ نجات و گریز از این شرایط را آشکار میکند، بر ناامنبودن فضای شهری تأکید میکند. استفاده از تابلوی ورودممنوع برای نشاندادن ممنوعیت ورود افراد مزاحم به حریم زنان در اثر ندا تنهاییمقدم، قفس در کارتون شیرینی قلیپور و سیمهای خاردارِ درهم تنیده در کار رعنا قاسمی از دیگر مواردی است که به چنین شهری اشاره کردهاند.