به گزارش خبرگزاری آنا، الجزیره در گزارشی نوشت ایران پس از انقلاب اسلامی و در شرایط قطع پشتیبانی آمریکا برای جنگندههای اف‑۱۴، با اعلام «جهاد خودکفایی» در سال ۱۹۸۲ تولید داخلی قطعات هواپیما را آغاز کرد و توانست این جنگندهها را در خدمت نگه دارد. همچنین با پایان یافتن موشکهای فینیکس، موشک «فکور‑۹۰» را به عنوان جایگزین داخلی توسعه داد و آن را با سیستم کنترل آتش اف‑۱۴ هماهنگ کرد. به نوشته این شبکه، نگرانی اصلی آمریکا نه تعداد جنگندههای فعال ایران بلکه توان سازمانی و صنعتی این کشور برای نگه داشتن این تجهیزات در شرایط تحریم است.
این گزارش همچنین به برنامه موشکی ایران اشاره میکند که ریشه آن به جنگ ایران و عراق بازمیگردد. ایران ابتدا موشکهای اسکاد را از لیبی دریافت کرد و سپس با واردات قطعات از کره شمالی و چین، فناوری آن را مهندسی معکوس کرد و موشکهای شهاب ۱ و ۲ را ساخت. در ادامه موشکهای پیشرفتهتری مانند سجیل ۲، عماد و خیبرشکن تولید شد و ایران به توسعه موشکهای سوخت جامد و دقیقتر دست یافت. الجزیره مینویسد ایران امروز بزرگترین زرادخانه موشکهای بالستیک در خاورمیانه را در اختیار دارد و به گفته فرمانده پیشین سنتکام بیش از ۳۰۰۰ موشک بالستیک دارد.
در ادامه گزارش به موشکهای «فتاح ۱ و ۲» اشاره شده که ایران آنها را به عنوان موشکهای مافوق صوت معرفی کرده است. به گفته ایران، فتاح ۱ میتواند سرعتی حدود ۱۳ تا ۱۵ ماخ داشته باشد و با قابلیت مانور در مسیر پرواز، عبور از سامانههای دفاع هوایی را ممکن میکند. الجزیره مینویسد توسعه چنین فناوریهایی از پیچیدهترین چالشهای فنی است و تنها چند کشور به آن دست یافتهاند.
