از صبح چهارم آذرماه ۱۴۰۴، تالار نمایشگاههای بینالمللی اصفهان پر از نور و صداست؛ جایی که گردشگری، صنایعدستی و هتلداری در پانزدهمین برخورد سالانهشان، چهرهای تازه از همافزایی فرهنگی و اقتصادی را پیش چشم میگذارند. از همان لحظهای که از درِ اصلی مجموعه وارد میشوی، درمییابی شهر دوباره جان گرفته است. هوای آذر، اینجا در اصفهان، آمیخته با بوی چوب تراشخورده و ادویههای شیرینی سنتیست؛ زیر سقف بلند سالن، صدای گفتوگوها، موسیقی سنتی و رفتوآمد آدمها فضا را زندهتر کرده است.