به مناسبت ۳۸ سالگی روبوکاپ
فیلم روبوکاپ، نخستین اثر «پل ورهوفن» در سینمای آمریکا که در سال ۱۹۸۷ ساخته شد، نهفقط یک اکشن علمیتخیلی، بلکه آینهای تیزبین برای بازتاب ارزشهای دوره «رونالد ریگان» و سرمایهداری درندهخو بود. در دنیای فروپاشیده دیترویت قدیم، جایی که نظم اجتماعی رو به زوال رفته، شرکت عظیم و بیرحم Omni Consumer Products (یا همان OCP)، مأمور اداره نیروی پلیس شده است. اما پشت پرده، برنامهای عظیمتر در جریان است: پروژه ماشینیسازی اجرای قانون با ساخت ربات غولپیکری بهنام ED-209 که بیشتر به تانک میماند تا مأمور قانون؛ ابزاری نظامی برای جنگی داخلی با نام «مبارزه با جرم».
این جاهطلبیها اما فقط پیشدرآمدی است برای زایش دوباره شهر در قالب «دلتا سیتی»، اتوپیایی نوین با وعده دو میلیون شغل. اما در دل این چشمانداز درخشان، «دیک جونز»، معاون شماره دو شرکت، با پروژهاش دستوپنجه نرم میکند؛ پروژهای که پر از «ایرادات فنی» است. در این میان، همکار تشنه قدرتش، «باب مورتون» (با بازی میگل فرر)، طرح پشتیبان خود را پیش میبرد: ساخت RoboCop، افسر سایبورگی بیچهره، وفادار به شرکت و تماما مطیع. تنها چیزی که نیاز دارد، یک «داوطلب» است که بیصدا به قلب خطرناکترین منطقه شهر اعزام شده، در ماموریت کشته شود و سپس بهواسطه قراردادش که او را دارایی شرکت میداند، به ماشین بدل شود. همزمان، دیک با تبهکار روانپریش، «کلارنس بادیکر» (کرتوود اسمیت)، همدست است تا از نیروی کار مهاجر که قرار است این آرمانشهر را بسازد، سود ببرد.