به گزارش بازارکار به نقل از تجارت نیوز، وقتی رئیس سازمان نظام پرستاری از فعالیت پرستاران خارجی در بیمارستان‌های کشور خبر داد این شائبه مطرح شد که اگر وزارت بهداشت و درمان توان پرداخت هزینه‌های این پرستاران را دارد چرا با اجرایی کردن مطالبات پرستاران داخلی مانع خروج و مهاجرت آن‌ها نمی‌شود. اما بعدا مشخص شد این پرستاران خارجی که نجاتیان مدعی فعالیت آن‌ها در بیمارستان‌ها بوده همان اتباع افغانستانی فارغ‌التحصیلان رشته پرستاری هستند که در ایران متولد شده‌اند. آن‌ها در ایران تحصیل کرده‌اند و البته بسیاری از آن‌ها هم بعد از کسب سابقه کار از ماندن در ایران منصرف شده و به کشور‌های دیگر رفته‌اند و الان تعداد انگشت‌شماری از آن‌ها در بیمارستان‌ها فعالیت می‌کنند.

نکته اینجاست که همین پرستاران طبق قانون نمی‌توانند به استخدام وزارت بهداشت و درمان در بیایند و مجبور هستند در بیمارستان‌های خصوصی و با قرارداد‌های پیمانت با اخباری مانند کار کردن پرستار‌های خارجی در بیمارستان‌های کشور نمی‌تواند مشکلات حوزه پرستاری را رفع کند.

شریفی‌مقدم می‌گوید: متاسفانه سیستم بهداشت و درمان در کشور ما پزشک‌سالار است و تا زمانی که پزشکان تصمیم‌گیرنده هستند هیچ کدام از مطالبات پرستاران پرداخت نخواهد شد. در اکثر کشور‌های دنیا روسای بیمارستان‌ها پزشک نیستند، در هیات‌های نظارت که باید برای پرستاران و دیگر گروه‌های درمانی تصمیم‌گیری شود پزشکان حضور ندارند، اما در ایران همه چیز دست پزشکان است.

او می‌افزاید: البته نه تمام پزشکان تعداد محدودی که هم قدرت و هم ثروت را در اختیار دارند و بازیگر نقش اول هستند و همین مساله باعث می‌شود تا پرستاران هیچ وقت به حقوق قانونی خود دست پیدا نکنند چرا که اراده‌ای برای انجام این هم وجود ندارد.