در تاریخ صدر اسلام برخی چهرهها فراتر از نسبتهای خانوادگی و جایگاههای سیاسی، با وفاداری، دیانت و حضور مؤثر در بزنگاههای مهم شناخته میشوند.
در تاریخ صدر اسلام برخی چهرهها فراتر از نسبتهای خانوادگی و جایگاههای سیاسی، با وفاداری، دیانت و حضور مؤثر در بزنگاههای مهم شناخته میشوند. محمد بن ابیبکر یکی از همین شخصیتهاست؛ چهرهای که در شمار یاران نزدیک و مورد اعتماد امام علی(ع) قرار داشت و در حوادث مهم آن دوره نقشی فعال ایفا کرد. از امام صادق(ع) نقل شده که محمد بن ابیبکر هنگام بیعت با امام علی(ع) عرض کرد: «گواهی میدهم تو امامی هستی که اطاعت تو واجب است…» (طوسی، رجال الکشی، ص ۶۴). در برخی منابع تاریخی، جایگاه او در کنار امیرالمؤمنین(ع) با منزلت ابوذر غفاری نزد پیامبر(ص) مقایسه شده است؛ مقایسهای که از عمق پیوند اعتقادی و سیاسی او با امام علی(ع) حکایت دارد. او در شمار یاران وفادار امام(ع) بود و در صحنههای مهم سیاسی و نظامی زمان خود نیز حضوری اثرگذار داشت. در ادامه، مروری داریم بر زندگی او و شیوه همراهیاش با امام علی(ع).