روزگار حال حاضر تیم ذوبآهن بیشباهت به نامش نیست؛ آهنی که پس از مدتها جلوهگری در حال ذوبشدن است و میخواهد دوباره شکل بگیرد و بدرخشد. قطعا همه فوتبالدوستان، تیم جذاب و رؤیایی ذوبآهن را که نهتنها به فینال آسیا رسید، بلکه هراسانگیزترین تیم آسیا بود به خاطر دارند. تیمی با بازیکنان درخشان نظیر قاسم حدادیفر، ایگورکاسترو، محمدرضا خلعتبری و مهدی رجبزاده که به هیچ تیمی باج نمیداد و با واژه شکست بیگانه بود.
گاندوها با آن بازیکنان تا اوج آسیا پیش رفتند و با اینکه به قهرمانی نرسیدند اما قدرتمند ظاهر شدند. ذوبیها در لیگ برتر، ترسناکترین رقیب هر تیمی بودند و سبک بازی و خط آتشین آنها بلای جان هر تیمی بود. پس از گذشت چندین سال و با جدا شدن برخی بازیکنان و تغییرات مدیریتی که صورت گرفت، تیم رؤیایی ذوبآهن با افت روبهرو شد. سیر نزولی این تیم ادامه یافت و حتی شدیدتر پیش رفت و در نهایت آنها فصل گذشته در ادامه همین روند نزولی با تفاضل گل در لیگ برتر ماندنی شدند. البته که ذوبآهن دراینبین یک تا دو فصل خوب با امیر قلعهنویی داشت که حتی به حضور در مراحل حذفی لیگ قهرمانان آسیا نیز منجر شد؛ اما ثباتی در کار نبود و بازهم روند نزولی ادامه یافت. حال به نظر میرسد که آهن، بهخوبی ذوب شده و به نهایت گداختگی خود رسیده است. اکنون زمان شکلگیری دوباره آن آهن است. باید یک استاد ماهر بهخوبی به آن شکل داده و روح قدرتمندی در آن بدمد.