آدم خوبی بودم. همچنان با شدت و حدت، طلب شهادت میکردم. سالبهسال وصیتنامهها را با لحن عارفانهتری بازنویسی میکردم.
به گزارش اصفهان زیبا؛ آدم خوبی بودم. همچنان با شدت و حدت، طلب شهادت میکردم. سالبهسال وصیتنامهها را با لحن عارفانهتری بازنویسی میکردم. تا یک سال بعد از تولد دخترجان که موقع نوکردن وصیتنامه بود. تا آن زمان نوشتن وصیتنامه یک تفنن بود. تصور اشک روی صورت پرصلابت همسر به خندهام میانداخت و در دلم یواشکی بین رفقای مجرد دنبال هوو برای آن دنیای خودم میگشتم.