
به گزارش خبرنگار بینالملل ایبنا، پایان جنگ ویتنام در سال ۱۹۷۵ کشوری را برجای گذاشت که بخش بزرگی از زیرساختها و توان تولیدی آن نابود شده بود. دههها جنگ با فرانسه و سپس ایالات متحده، علاوه بر تلفات انسانی گسترده، اقتصاد این کشور را به شدت تضعیف کرده و بخش مهمی از زمینهای کشاورزی، جادهها، پلها و تأسیسات صنعتی را تخریب کرده بود.
ویتنام همچنین در سالهای پس از جنگ با تحریمهای اقتصادی و انزوای بینالمللی روبهرو بود که روند بازسازی را دشوارتر میکرد. با این حال، دولت این کشور با اتخاذ مجموعهای از اصلاحات ساختاری و برنامههای توسعهای بلندمدت توانست اقتصاد خود را بازسازی و آن را به یکی از اقتصادهای پویا در آسیای جنوب شرقی تبدیل کند. تجربه ویتنام اغلب به عنوان نمونهای مهم از تابآوری اقتصادی در شرایط پساجنگ مورد مطالعه قرار میگیرد.
