گروه فرهنگ و هنر- حمیدرضا بوالی: این خوششناسی بزرگ ماست که در دورانی زندگی میکنیم که جعفر پناهی و صادق زیباکلام در آن نفس میکشند. پناهی و زیباکلام آدمهای جالبی هستند که در چند ویژگی مشترکند: تمایلی مفرط به حضور دارند و معمولا همهجا هستند. حرکات عجیب و غریب زیاد میکنند، گاهی از روی پرچم میپرند و گاهی اوقات «قیصر» دابسمش میکنند.
به گزارش بولتن نیوز، علاوه بر اینها بهشدت خوششانس هستند، مرتب جایزههای بینالمللی معتبر میگیرند، تیراژ کتابشان بالا میرود، نماد اعتراض و روشنفکری خوانده میشوند و بر صدر مجالس مینشینند و هر دو از یک بدویت کودکانه دوست داشتنی برخوردارند. توانایی پیچیده بازی کردن و پنهان کردن خود را ندارند. معمولا حرفهای شاذ اما صادقانهای میزنند که در حکم یک لگد ناشیانه به بناهای با زحمت ساخته شده دوستانشان است. ما با این مورد مضحک و در عین حال هیجان برانگیز آخرکار داریم.