گروه
فرهنگی –
واژه
بازار بسیار کهن است و به معنی محل خرید
و فروش و عرضه کالاست.
بازار
در فارسی میانه به صورت “وازار”
و
با ترکیب هایی مانند وازارگ (بازاری)
و
وازارگان (بازرگان)
به
کار می رفته؛ … این واژه ایرانی به زبان
برخی از سرزمین هایی که با ایران تبادلات
بازرگانی داشتند، مانند سرزمین های عربی،
ترکی، عثمانی و برخی از کشورهای اروپایی،
راه یافته است.
به
گزارش بولتن نیوز، در زبان فارسی بازار
به عنوان اسم مکان به معنی محل خرید و فروش
کالاست و با وجود آنکه این واژه امروزه
بیشتر درباره بازارهای دائمی، اصلی و
قدیمی شهرهای کهن و تاریخی به کار می رود،
در گذشته گاه به صورت ساده و گاه با پیشوند
یا پسوندهایی به معنی مکان خرید و فروش
به طور مطلق بوده است.
واژه
بازار در ادبیات فارسی مفهومی وسیع و
گسترده دارد و به معنی محل شلوغ و پرازدحام،
اعتبار و اهمیت اشخاص و غیره به کار می
رفته است.