به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، همه جوامع در حال گذار از سنتی به مدرنیته با چالش های تغییراتی شدیدی مواجه هستند که اجتناب ناپذیر بوده و بر بطن و فرهنگ جامعه تاثیر میگذارد. یکی از این تغییرات دگرگونی در سبک زندگی فردی و اجتماعی است که یک نمونه واضح آن نگرش افراد و خانوادهها به ازدواج و سبک ازدواج است.
بنابر روایت عصر ایران، معمولا دو گونه ازدواج در جوامع متدوال است. ازدواج سنتی و ازدواج به اصطلاح امروزی. امری که جوانان را در اتنخاب یکی از این دو شیوه مردد کرده است.
ازدواج سنتی: در این نوع ازدواج، خانوادهها برای انتخاب شریک زندگی فرزندشان نکاتی را در نظر میگیرند که از عرف و فرهنگ جامعه نشات گرفته و نقش تجربه و کدخدامنشی در آن پررنگ است. در این سبک ازدواج معمولا پسر انتخابگر بوده و از میان دختران مورد نظر ، یک نفر را برمیگزیند.این گزینش معمولا بعد از اعلام آمادگی پسر برای ازدواج صورت میگیرد. والدین بر اساس معیارهای خانوادگی ، شروع به تحقیق و پرسوجو کرده و پس از بررسی های لازم بر اساس اصول و قوانینست تصادفا شباهت شخصیتی، عاطفی و جنسی و رفتاری وجود داشته و یا وجود نداشته باشد. با توجه به تغییر نگرشی و انتظارات زنان و مردان امروزی، احتمال اینکه ازدواج سنتی علیرغم چارچوب درست آن، نتواند نیازهای عاطفی و جنسی زوجهای امروزی را برآورده کند، کم نیست. لذا اینگونه ازدواجها که در آن شباهت، علاقه، جذابیت جنسی و رابطه عاطفی طرفین اهمیتی ندارد ، کارآیی لازم را نخواهد داشت.
بنابر این به نظر میرسد که در ازدواجهای امروزی ترکیبی از ازدواج سنتی و شیوههای نوین، میتواند نتیجهی بهتری داشته باشد که در آن هم شباهتهای فردی و ویژگیهای مرتبط با روابط زناشویی و هم اصول و اعتقادات خانوادگی و فرهنگی در نظر گرفته میشود. این امر مستلزم این است که خانوادهها برای شناخت درست طرفین از هم اندکی بیشتر تحمل کرده و اجازه همصحبتی و معاشرت بیشتر در چارچوب عرف جامعه را بین دو طرف بدهند تا زوجین بتوانند بیشتر یکدیگر را محک زده و تصمیمی درست بگیرند.