به گزارش خبرگزاری آنا، در حالی که کنفرانس امنیتی مونیخ ۲۰۲۶ به عنوان یکی از مهمترین رویدادهای جهانی دیپلماتیک برگزارشد، حضور رضا پهلوی، فرزند آخرین شاه سابق ایران، بار دیگر چهرهای متناقض از این چهره اپوزیسیون را به نمایش گذاشت. پهلوی که در میان تجمعات هوادارانش نه تنها بر لزوم تغییر نظام و حتی اقدام نظامی علیه مردم ایران تأکید کرد، بلکه در پاسخ به سؤالات انتقادی، اعتقاد واقعی خود به دموکراسی را زیر سؤال برد و هرگونه مخالفت با خود را ضد دموکراتیک خواند. این رویکرد، که ریشه در سنت استبدادی خاندان پهلوی دارد، نشاندهنده عدم تحمل صدای مخالف و تلاش برای تحمیل دیدگاههای شخصی بر جنبشهای مردمی است.
بر اساس گزارشهای رسانههای بینالمللی، رضا پهلوی در پنل گفتوگو با کریستین امانپور، مجری شبکه سیانان، و در پاسخ به سؤال یک خبرنگار بیبیسی در حاشیه کنفرانس، صراحتاً اظهار داشت: هر کسی من را قبول ندارد، اعتقادی به دموکراسی ندارد! این اظهارنظر، که بلافاصله با واکنشهای گستردهای در شبکههای اجتماعی و رسانههای مستقل روبهرو شد، نه تنها تناقضی آشکار با ادعاهای مکرر پهلوی مبنی بر حمایت از گذار دموکراتیک ایجاد میکند، بلکه یادآور دوران پدرش است؛ زمانی که رژیم پهلوی با سرکوب احزاب، مطبوعات و فعالان مدنی، هرگونه انتقاد را به خیانت یا ضدیت با پیشرفت متهم میکرد.
کارشناسان این سخنان را نشانهای از مصادره به مطلوب جنبشهای اعتراضی ایران میدانند. وعدههای توخالی دموکراسی پیش از قدرتگیری، که پس از آن به “من و من” تبدیل میشود. یکی از کاربران در شبکه ایکس نوشت: کسی که نقد را ضد دموکراسی میداند، در آرزوی سلطنت است نه آزادی.