عضو هیات نمایندگان اتاق بازرگانی ایران گفت: ایجاد شهرک‌های صنعتی در مناطقی از کشت به نیروی انسانی مازاد تخصیص پیدا می‌کند، رضایت کارکنان قدیمی که کارایی دارند کاهش پیدا می‌کند، زیرا پرداخت‌های آن‌ها پایین می‌آید و در ادامه میزان دریافت خدمت از آن‌ها پایین می‌آید در نتیجه اگر قرار است مجموعه‌ای اقتصادی اداره شود، باید متناسب با نیاز، نیروی انسانی جذب کند نه متناسب با خواست و فشار مدیران منطقه‌ای و این معضل علاوه بر شهرک‌های صنعتی در شرکت‌های خصولتی نیز محرز است.
حمیدیان همچنین گفت: بخش زیادی از شهرک‌های صنعتی کشور دولتی هستند و شهرک‌های خصوصی با فاصله چشمگیر از دولتی‌ها در اقلیت قرار دارند و مازاد نیروی انسانی در خصوصی‌ها نمی‌تواند رخ دهد، زیرا بخش خصوصی ریال به ریال دارایی خود را محاسبه می‌کند و از ایجاد هزینه‌های سربار اجتناب دارد در نتیجه در استخدام و بهره‌وری نیروی انسانی عملکردی موفق‌تر از دولت داشته است.