نادر ابراهیمی، در «ابنمشغله» از شغلهای خرد و کلانی میگوید که مدتی مشغولشان بوده، اما هیچوقت تداوم نیافتهاند. آن هم نه از روی تنبلی بوده است، نه از روی کارنابلدی. از بیانصافیها و بیمبالاتیها گریزان بود.
به گزارش اصفهان زیبا؛ نادر ابراهیمی، در «ابنمشغله» از شغلهای خرد و کلانی میگوید که مدتی مشغولشان بوده، اما هیچوقت تداوم نیافتهاند. آن هم نه از روی تنبلی بوده است، نه از روی کارنابلدی. از بیانصافیها و بیمبالاتیها گریزان بود. کفشهای ابنمشغله تنه به تنه کفشهای عمو نوروز میزد، اما پاشنه عقب نمیکشید! او حالا پا به سن گذاشته و برای خودش ابوالمشاغل شده است. خودش میگوید: «آنجا، در ابن مشغله فرزند بودم و اینجا، در ابوالمشاغل پدرم…»
