گفتوگو با مریم هاشمیان، قصهگویی که کتابخانههای خمینیشهر او را بهخوبی میشناسند
در سالهای اخیر و با ظهور رسانههای ارتباط جمعی و کمرنگشدن ارتباط میان افراد خانواده، این رسم شیرین کهن به فراموشی سپرده شده و قصهگویی از ارتباطی دوطرفه تبدیل به کاری یکطرفه شده و افراد صرفا از طریق کتابها و پادکستها و رسانهها قصههای موردعلاقهشان را انتخاب میکنند. این بهخودیخود ایرادی ندارد و پسندیده نیز هست؛ اما کمرنگ شدن ارتباطات دوطرفه بین نسلها که قصهگویی یکی از ابزارهای مؤثرش بود، آسیبهایی را نیز به دنبال دارد.
به گزارش اصفهان زیبا؛ قصهگویی عمری هزاران ساله دارد. قرنها پیش، انسانها دور آتش جمع میشدند و برای پرکردن زمانهای فراغت، قصه میگفتند. در کشورمان نیز مادربزرگان قصهگوهای جمع بودند و با بیان شیرینشان، متلها و افسانههای کهن را برای جوانترها نقل میکردند و به همین ترتیب، از راه قصه تجربیات و سنت و رسوم را آموزش میدادند.