آیتالله شیخ علیاکبر برهان از فقیهان مجاهد، عارفان مکتب تشیع و مربیان برجسته اخلاق بود که نقشی محوری در بازسازی هویت دینی و احیای پایگاههای مذهبی پایتخت ایفا کرد.
به گزارش خبرنگار مهر، آیتالله شیخ علیاکبر برهان از فقیهان مجاهد، عارفان مکتب تشیع و مربیان برجسته اخلاق در قرن چهاردهم هجری است که در دورانی حساس از تاریخ معاصر ایران، بهویژه پس از سالهای خفقان رژیم رضاخانی و آغاز دوره پهلوی دوم، نقشی محوری در بازسازی هویت دینی و احیای پایگاههای مذهبی پایتخت ایفا کرد و نمونهای عینی از عالمان مردمی بود که علم را با عمل، و سلوک عرفانی را با حضور فعال اجتماعی گره زدند.
علیاکبر برهان در سال ۱۳۲۴ قمری در شهر تهران دیده به جهان گشود؛ پدرش، میرزا علی، از کسبه معتمد، متدین و نامآشنای تهران بود که فرزند خود را در بستری آمیخته با ایمان و تقوا پرورش داد و علیاکبر جوان پس از طی کردن دوران کودکی، قدم در مسیر علوم الهی گذاشت و مقدمات حوزه و بخشی از سطوح اولیه را در تهران و نزد استادان مبرز آن روزگار همچون سید محمد قیصر (یا قصیر)، شیخ علی رشتی و سید محمد استرآبادی با موفقیت سپری کرد. تشنگی مفرط وی برای کسب معارف در سنین جوانی، او را برای نخستین بار عازم حوزه کهنسال نجف اشرف ساخت و شیخ علیاکبر به مدت سه سال در نجف اقامت گزید و کتب متداول درسی آن عصر را نزد استوانههای علمی مانند شیخ مرتضی طالقانی و آقا میرزا محمد عراقی تلمذ نمود. وی پس از این دوره، مدت کوتاهی به تهران بازگشت، اما شوق تحصیل بار دیگر او را به تکاپو واداشت تا اینبار رو به سوی حوزه علمیه تازه تاسیس قم نهد و از فضای پرنشاط علمی آن بهرهمند شود.