به گزارش سرویس بین الملل تابناک، الجزیره قطر در تحلیلی نوشته است:
«در حالی که ایران با عواقب اقتصادی یک محاصره طولانی در تنگه هرمز دست و پنجه نرم میکند، توجهها به سمت شمال معطوف شده است.
با مختل شدن مسیرهای کشتیرانی خلیج فارس و محدود شدن صادرات نفت، تهران ممکن است به دنبال کاهش وابستگی به خلیج فارس و افزایش اتکا به شبکهای از راهآهنها، بنادر خزر و شبکههای تجاری دوران تحریم باشد که آن را به روسیه متصل میکند.
اهمیت این رابطه در این هفته زمانی برجسته شد که عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، برای گفتوگو با ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه، به سن پترزبورگ سفر کرد و از حمایت «محکم و تزلزلناپذیر» مسکو تمجید نمود. دو طرف درباره جنگ، تحریمها و آینده تنگه هرمز گفتوگو کردند.
اما آیا مسکو واقعاً میتواند شریان حیاتی را برای اقتصاد جنگزده و تحت فشار ایران فراهم کند؟ و آیا اصلاً چنین تمایلی دارد؟
تجارت دوجانبه در حال رشد، اما محدود
روابط اقتصادی بین ایران و روسیه پس از خروج آمریکا از توافق هستهای سال ۲۰۱۵ با ایران و سایر کشورها در سال ۲۰۱۸ و اعمال مجدد تحریمهای گسترده علیه تهران، عمیقتر شد.
حمله تمامعیار روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ نیز به تسریع این روند کمک ک گفته او، جایگزینی تجارت دریایی با مسیرهای زمینی بسیار دشوار خواهد بود، با وجود سالها بحث در مورد کریدورهای جایگزین که دو کشور را به هم متصل میکند.
کارشناسان میگویند این لزوماً به اقتصاد ایران کمک نمیکند، زیرا ایران به هر درآمد صادراتی که بتواند دست یابد، نیاز دارد.
هاشمی گفت: «بخش بزرگی از اقتصاد ایران حول فروش نفت میچرخد و با مسدود یا جلوگیری از آن توسط محاصره آمریکا، روسیه واقعاً نمیتواند از این نظر کمکی بکند.»
با این حال، دیگران خوشبینتر هستند. اسلم گفت: «حمایت از ایران، قیمت بالاتر جهانی نفت را تثبیت میکند که اقتصاد جنگی روسیه را تقویت میکند، سلطه کریدور شمال-جنوب را برای تجارت با آسیا تثبیت مینماید، و یک متحد کلیدی ضدغربی را زنده نگه میدارد – در یک خلیج فارس تقسیمشده، هیچ نقطه ضعفی برای مسکو وجود ندارد.»