شام ایرانی، شبهای مافیا، رالی ایرانی، شب آهنگی، یازده، هفت خان و همرفیق، تنها بخشی از جنگها یا رئالیتیشوهای پلتفرمهای اینترنتی هستند که در این سالها توسط بخش خصوصی منتشر شدهاند. جنگهایی که قرار بود به تبعیت از برنامههای کمپانیهای خارجی، به عنوان یک آلترناتیو در برابر سریالهای این شبکه، قدعلم کرده و با نوسانگیری، مخاطبان این مدیوم را بیشتر کنند.
این راهکار در برابر عملکرد سنتی سینما که نتوانسته بود در پی بیش از یک قرن، تحول خاصی را در حوزه نمایش فیلم به وجود بیاورد، با اقبال بالایی از جانب مخاطبان غربی مواجه شد تا جایی که عمده رئالیتیشوها و مسابقات خانوادگی و استعدادیابی، علاوه بر خرید کپیرایت توسط دهها کشوردر چندین فصل دیگر تولید شدند و بخشی از حافظه تاریخی دوستداران تولیدات این مدیوم را به خود اختصاص دادند.
سابقه تولید این جنگها در ایران، چندان طولانی نیست. در ابتدا که کار تولید سریال در این مدیوم رونق گرفت، این سری برنامهها که تولیداتشان چندان زیاد هم نبود، چندان با استقبال مواجه نمیشدند. با اقبال نمونههای غربی این تولیدات، کپیکاریهای وطنی نیز تلاش کردند تا نمونههای مشابه با آن ساختار را تولید کنند اما همواره زیر سایه سنگین آن برنامهها قرار داشته و بنابراین چندان اقبالی متوجه آنها نبود.
در دو سال کرونایی اخیر، با توجه به کسادی سینما و رونق تولیدات ویاودیها، بر تعداد جنگها افزوده شد. صاحبان این آثار نهایت تلاش خود را به عمل آوردند تا در خلاء سرگرمی در تلویزیون ملی، آن را با تولید برنامههایی مفرح پر کنند اما در مکانیزمی که حتی سریالهای این شبکه با اقبال چندانی مواجه نمیشدند، خیلی خوشبینانه به نظر میرسید که تصور کنیم این جنگها مورد استقبال مخاطبان واقع شوند.