۱۴ مرداد ۱۴۰۵ – ۰۸:۰۵
به گزارش خبرآنلاین روزنامه اعتماد نوشت: در چارچوب نظریه «چرخههای بلندمدت قدرت»که اندیشمندانی چون «ری دالیو» مطرح کردهاند، بحرانهایی از جنس هرمز را میتوان آزمونی برای سنجش ظرفیت قدرتهای بزرگ در حفظ نظم موجود دانست.
نخست؛ نیروهای پیشران و بازدارنده بحران– تحلیل آینده تنگه هرمز مستلزم توجه همزمان به عوامل تشدیدکننده و محدودکننده بحران است. در میان عوامل پیشران، نخست باید به تحول در ماهیت جنگهای نامتقارن اشاره کرد. توسعه توان موشکی، پهپادی و دریایی ایران هزینه هرگونه رویارویی نظامی را برای همه طرفها افزایش داده و امکان شکلگیری جنگهای فرسایشی را بیش از گذشته مطرح ساخته است. عامل دوم، تغییرات تدریجی در نظام مالی و انرژی جهان است. گسترش استفاده از ارزهای محلی در بخشی از مبادلات میان اقتصادهای نوظهور، توسعه سامانههای پرداخت جایگزین و تلاش کشورهای عضو بریکس برای کاهش وابستگی به دلار، نشانههایی از روند تدریجی تنوعبخشی به نظام مالی جهانی است؛ هرچند هنوز دلار جایگاه مسلط خود را حفظ کرده است. عامل سوم نیز محدودیتهای مالی قدرتهای بزرگ است.