«آه حسین، شاه حسین»؛ مرثیهای با نوای حزنآلود زنان
پیترو دلاواله میگوید: روضهخوانی با شدت هرچه تمامتر ادامه دارد و مستمعان با صدای بلند، گریه و زاری میکنند. بهخصوص زنان به سینه خود میکوبند و با نهایت حزن و اندوه و همه با هم آخرین بند مرثیهای را که خوانده میشود تکرار میکنند و میگویند: آه حسین، شاه حسین...
«آه حسین، شاه حسین»؛ مرثیهای با نوای حزنآلود زنان
پیترو دلاواله میگوید: روضهخوانی با شدت هرچه تمامتر ادامه دارد و مستمعان با صدای بلند، گریه و زاری میکنند. بهخصوص زنان به سینه خود میکوبند و با نهایت حزن و اندوه و همه با هم آخرین بند مرثیهای را که خوانده میشود تکرار میکنند و میگویند: آه حسین، شاه حسین…
سرویس تاریخ خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)- آناهید خزیر: سفرنامههای اروپایی یکی از منابع ارزشمند برای شناخت تاریخ اجتماعی و فرهنگی ایران به شمار میروند. بسیاری از جهانگردان، دیپلماتها، بازرگانان و مبلغان مذهبی که از دوره صفویه تا اواخر قاجار به ایران سفر کردهاند، مشاهدات خود را از آیینهای عزاداری محرم و واقعه عاشورا در نوشتههایشان ثبت کردهاند. این گزارشها، فارغ از نگاه دینی و اعتقادی نویسندگان، تصویری زنده از جایگاه فرهنگ عاشورا در زندگی ایرانیان ارائه میدهد.
