جمعی از خانواده دانشآموزان نابینا، کارزاری برای تاسیس مدارس خاص راهانداختهاند؛ این درحالی است که آموزش و پرورش همچنان بر سیاست حضور این افراد در مدارس عادی پافشاری میکند
به گزارش اصفهان زیبا؛ سیاهی پشت پلکهایش خانه کرده است. اشکها خیلی زود راه گونه را میگیرند و پهنای صورتش تَر میشود؛ وقتی از رنجهایی سخن میگوید که در تمام 16 سال عمری که از تولدش تاکنون میگذرد متحمل شده است؛ از کودکی تا به الان که به سن نوجوانی رسیده است و دلش میخواهد مثل خیلی از هم سن و سالهای خود پشت نیمکت مدرسه بنشیند؛ خواستهای که برای خیلیها به دست آوردنش سخت نیست، اما برای تَرنم سالهاست که به رؤیا تبدیل شده است: «تا کلاس ششم دبستان بیشتر درس نخواندم؛ چون در روستا زندگی میکنم و برای ادامه تحصیل امکان رفت و آمد به شهر دیگری را نداشتم. تأمین هزینه سرویس ایاب و ذهاب، برای مادرم امکانپذیر نبود. از طرف دیگر به خاطر آزار و اذیتهایی که در مدارس عادی از سمت برخی از دانشآموزان و معلمان میدیدم، خودم هم دیگر تمایلی به ادامه تحصیل نداشتم.»