آمار قابل تاملِ فوت کارگران ایرانی حین کار
در سالهای ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱، سه هزار و ۸۲۶ نفر در جایی که محیط کارشان بوده، مردهاند؛ مرگ بر اثر حادثه ناشی از کار که در ایران بعد از تصادفهای جادهای، دومین عامل مرگومیر آدمهاست. این سه هزار و ۸۲۶ نفر، جزو ۸۴ هزار ت، به فکر جیب خودش است. به اعتقاد او مهمترین نکتهای که در ایمنی معادن باید در نظر گرفته شود، حقوق کارگر است.
او باید دستمزدی داشته باشد که با خیال راحت کارش را انجام شود. اما وقتی دخل و خرجش به هم نمیخورد، با هرشرایطی کار میکند و دیگر چیزی برایش مهم نیست. در معادن خصوصی کمترین امکانات وجود دارد.
به گفته گیلک، صنعت زغالسنگ به طلای سیاه شناخته میشود، به همین دلیل تا جایی که بتوانند برداشت و بهرهبرداری میکنند. حالا این مجوزها بر چه اساسی صادر میشود، مشخص نیست: «تولید زغال هرسال در معادن افزایش پیدا میکند اما کارگرها با همان امکانات قبلی و فشار کار بیشتر باید تولید را افزایش دهد. در این شرایط نیروی اضافه هم نمیگیرند و با همان تعداد تولید را افزایش میدهند.»
روزنامه هممیهن، الناز محمدی
منبع :بازارکار جهاد دانشگاهی