اقتصاد۲۴- در این روزهای خاکستری و آلوده، آسمان ایران دیگر آن سرزمین پاکیزهای نیست که در آن میتوانستیم نفس بکشیم. هر نفس، هر لحظه، با ذرات معلق و گازهای سمی آلوده میشود. آیا این همان سرزمینی است که پیشازاین میتوانستیم در آن با امید و رؤیا زندگی کنیم؟ حالا دیگر این آسمان، آسمان ایران نیست. این آسمان را دیوارهای دود و آلودگی گرفتهاند. و این داستان، داستانی است که با هر دقیقه از آن، بدنمان درگیر سرفه، درد و ناراحتی میشود. هوای آلوده در شهرهای ایران دیگر به یک بحران روزمره تبدیل شده است؛ بحرانِی که نهتنها زندگی انسانها را تهدید میکند بلکه آیندهای تاریک و پر از بیماریهای مهلک را برای نسلهای آینده رقم میزند. تهران، اصفهان، اراک، مشهد و دیگر شهرهای بزرگ، شاهد روزهای خاکستریای هستند که در آن نه خبری از آسمان آبی است و نه هوای تازهای برای نفس کشیدن. در این شرایط، تنها چیزی که از همه ما باقی میماند، نگرانی از آیندهای است که این هوای آلوده برایشان رقم خواهد زد.
آلودگی هوا در ایران دیگر یک پدیده طبیعی نیست؛ بلکه به یک فاجعه انسانی تبدیل شده است. روزهایی که شاخص آلودگی هوا به حد خطرناک میرسد و مسئولان بهجای اقدام عملی تنها به آمار و ارقام بسنده میکنند. هوا آلوده است، مردم بیمار میشوند و حتی جان خود را از دست میدهند؛ اما آیا کسی در قبال این بحران مسئول است؟ آیا کسی جوابگوی هزاران نفری است که هر سال بهدلیل مشکلات قلبی، ریوی و تنفسی ناشی از آلودگی هوا جان خود را از دست میدهند؟
صنایع آلاینده، خودروهای فرسوده و نبود برنامههای منسجم برای مقابله با این بحران، همگی دست به دست هم دادهاند تا تهران، اصفهان، تبریز و دیگر شهرها به مکانی تبدیل شوند که نفس کشیدن در آن بهمعنای اندوه و نگرانی، درد و بیماری و گاهی نیز مرگ است. مسئولین در این میان بهجای برنامهریزی برای حل این مشکل، درگیر مسائل دیگر هستند و از بحران زیستمحیطی غافل شدهاند. آیا ما بهعنوان مردم، زندگی خود را فدای بیتوجهی مسئولین خواهیم کرد؟ آیا اجازه میدهیم که آلودگی هوا همچنان بهعنوان یک قاتل خاموش در دل شب و روز، جان انسانها را فدا کند؟ هوا، حق ماست. نفس کشیدن، حق ماست.
آلودگی هوا تنها یک دغدغه محیطزیستی نیست بلکه تهدیدی برای سلامت عمومی و آسایش مردم است. برخی از مسئولان بهجای مواجهه با واقعیتهای تلخ، همچنان بر روی کاغذها و گزارشهای بیاثرشان پافشاری میکنند. چه زمانی قرار است بهجای گزارشهای پیدرپی که نه تغییری ایجاد میکنند و نه اثری بر وضعیت فعلی میگذارند، اقدامی واقعی صورت بگیرد؟
پیرهادی در ادامه، به سهم عوامل مختلفی مانند خودروهای فرسوده، صنایع آلاینده و عدم نظارت بر معاینه فنی خودروها اشاره کرد و بر این نکته تأکید داشت که آلودگی هوا به یک مسئله پیچیده و فراگیر تبدیل شده است و نیاز به اراده و اقدام جدی دارد. او از رئیسجمهور خواست که بهعنوان جراح قلب، آلودگی هوا را در اولویت اقدامات خود قرار دهد و بر لزوم نوسازی شش میلیون خودرو فرسوده تأکید کرد.