مدتی بود که پسرک 12 ساله گوشه گیر و عصبی شده بود. دیگر دوست نداشت با همسن و سالانش بازی کند. بیشتر وقتها آرام و ساکت روی مبل مینشست و به گوشهای خیره میشد. در میهمانیهای خانوادگی انگار میترسید لحظهای از خانوادهاش دور شود…
به گزارش رکنا، پدر و مادرش تصور میکردند این رفتارها برای سن «سپهر» طبیعی است و چندان توجهی به علت این تغییر رفتارها نداشتند.