سالهاست که روابط دوستی در بسیاری از کشورهای جهان سیر نزولی به خود گرفته و همهگیری کرونا نیز این روند را تسریع کرده است. سه دهه قبل، در نظرسنجی انجامشده توسط مؤسسه گالوپ در ایالاتمتحده، 3 درصد از آمریکاییها گفتند که هیچ دوست صمیمی و نزدیکی ندارند.
در نظرسنجی سال 2021، این رقم به 12 درصد رسید. یک سال پس از آغاز همهگیری کرونا نیز 13 درصد از زنان و 8 درصد از مردان 30 تا 49 ساله آمریکایی گفتند که دیگر با اغلب دوستان خود ارتباطی ندارند. این مسئله عواقبی جدی برای سلامت انسان به دنبال دارد. رابطه دوستی یکی از عوامل تأثیرگذار در بهزیستی انسان است. در مقابل، تنهایی و انزوای اجتماعی (که مفاهیمی متفاوت اما مرتبط هستند) میتوانند ریسک بیماریهایی چون افسردگی و اضطراب یا سکته قلبی را افزایش دهند. یکی از معروفترین پژوهشهای انجامشده دراینباره، ادعا میکند که تنهایی میتواند بهاندازه مصرف روزانه 15 نخ سیگار برای سلامت جسمی انسان مضر باشد؛ پس این سؤال که هر انسان در حالت ایدئال باید چند دوست داشته باشد، کاملاً طبیعی است؛ درست همانطور که درباره میزان خواب یا فعالیت بدنی روزانه، توصیهها و دستورالعملهایی وجود دارد. اگرچه در این زمینه پژوهشهای زیادی انجام نشده است؛ اما آنهایی که به این پرسش پرداختهاند، داشتن سه تا شش دوست صمیمی را مطلوب میدانند.