.روزه و روزه داری شرط وشـــروط دارد کـــه از دیـــد طـــب اسلامی مطالـــب ارزشـــمندی بـــرای آن ارائـــه شـــده اســـت. جـواد کاردانپـور، کارشـناس طـب سـنتی و مشـــاور تغذیـــه ســـالم، بـــه ایـــن نکته هـــا اشاره میکند
روزه گرفتـــن به نوعـــی گرسنگی کشـــیدن اسـت. ایـن سـبک گرسـنگی در بیمـاری یـــک غریـــزه در تمـــام موجـــودات الهـــی اســـت؛ حتـــی تمـــام حیوانـــات از ایـــن قانـــون اســـتفاده میکننـــد؛ مثـــلا طبـــق آزمایشهایـــی کـــه در باغ وحـــش صـورت گرفتـه اسـت، حیوانـات جنـگل زمانـــی کـــه غـــذای مســـمومی اســـتفاده میکننـــد تـــا ســـه روز بـــه خـــود گرســـنگی میدهنـــد تـــا ســـموم از بدنشـــان خـــار ج شـــود. بـــه همیـــن نحـــو انســـان هـــم بـــا روزه گرفتـن، سـمومی را کـه در طـول یک سـال در کبـدش جمـع شـده و بـا اجتمـاع بیش ازانــدازه آنهــا دچــار بیماریهــای کبـــدی خواهـــد شـــد، تخلیـــه میکنـــد؛ چـــون بـــدن زمانـــی کـــه بـــه غـــذا نیـــاز دارد، بایـــد از مـــواد مغـــذی کـــه در خـــود ذخیـره کـرده اسـت، اسـتفاده کنـد. ایـن گرســـنگی بـــه بـــدن اجـــازه میدهـــد بـــه ســـراغ مـــواد ذخیره شـــده بـــرود و بعـــد از یـــک ســـال فرصتـــی بـــه بـــدن دهـــد تـــا انبــار ذخیره شــده را خالــی و از نــو مــواد را ذخیـره کنـد. ایـن حکمـت الهـی بهترین درمــان بــرای افــرادی اســت کــه چربــی کبـــد یـــا ســـیروز و حتـــی ســـنگ کیســـه صفـــرا دارنـــد. امـــا نکتـــه بســـیار جالـــب اینکـــه، زمانـــی دســـتورهای اســـلام بـــر دو وعده غـــذا بـــوده کـــه امـــر بـــه روزه داری کرده انـــد و امـــروزه کـــه افـــراد بیـــش از دو وعده غـــذا میخورنـــد، بایـــد بیـــش از ایـــن رعایـــت کننـــد؛ بـــه ایـــن نحـــو کـــه افـــراد در زمـــان افطـــار تـــا ســـحر حـــق خـــوردن یـــک وعده غـــذا را بیشـــتر ندارنـــد؛ ایـــن عمـــل حتـــی بـــرای آنهایـــی کـــه دو وعـــده میخورنـــد نیـــز بســـیار مفیـــد است. ســفــارش هـــــای حضرت علـــی(ع) در احادیـــث چنیـــن اســـت کـــه تـــا زمـــان گرسنه نشـدن نبایـد دسـت بـه غـذا بـرد. بهتــر اســت فــرد زمــان افطــار بــا چیــزی ســـبک کـــه غـــذا نباشـــد، افطـــار کنـــد و چنـــد ســـاعت بعـــد شـــام بخـــورد کـــه نـــه در ســـحر نیـــاز بـــه غذایـــی ســـنگین داشـته باشـد و نـه در افطـار؛ البتـه شـاید سـؤال شـود کـه خـواب بعـد از غـذا بـرای بعضـــی مشـــکل ایجـــاد میکنـــد. در روایـات، معصومیـن هـم خوابیـدن بعـد از غـــذا را نهـــی فرموده انـــد؛ بااین حـــال امام صـــادق (ع) میفرماینـــد بهتـــر اســـت فـــردی کـــه بـــه میانســـالی میرســـد، بـــا کمـــی غـــذا کـــه تـــازه وارد شـکم شـده بخوابـد و ایـن بـرای او بهتـر است.