برچسب Vulture

این روزها همه جا صحبت از اوپنهایمر (Oppenheimer) نولان است. این فیلم از کتاب پرومته آمریکایی اثر کای برد و مارتین جی. شروین الهام گرفته شده و از معدود اقتباس‌های سینمایی است که تا حد زیادی به منبع اصلی وفادار است و گوشه چشمی به همه فرازهای این کتاب 591 صفحه‌ای داشته؛ بنابراین خلاقیت کریستوفر نولان در فرم «اوپنهایمر» است نه محتوای آن.

اولین جان ویک، کم‌فروش‌ترین فیلم در این فرنچایز محبوب باقی ماند، فیلمی که اگر آن را دیده‌باشید، شبیه به میلیون‌ها اکشن دیگر است. با اینحال، هر کسی که این فیلم را دیده‌، به این نتیجه رسیده که قرار است، فیلم‌های بسیار بیشتری از جان ویک در راه باشد، و همچنین فیلم‌های زیادی قرار است از جان ویک الهام بگیرند. همین اتفاق هم افتاد. همه مخاطبان و علاقمندان به جان ویک، داستان و پایه و اساس این فرنچایز را می‌دانند. یک قهرمان تنها با بازی محشر کیانو ریوز دوست‌داشتنی و جذاب، که گذشته‌ای خشونت‌آمیز داشته و در تلاش است، از این گذشته عبور کند. حادثه‌ای که در گذشته برای جان ویک اتفاق افتاده‌، باعث شده‌است که او و همسرش یا بهتر است بگوییم سگشان، مورد ظلم قرار گیرند. جان ویک با اکراه و به‌اجبار به دنبال انتقام می‌افتد. مجموعه بزرگی از شرورهای بی‌نام و نشان اما خطرناک که بیشترشان روسی هستند، به روش‌های پیچیده‌ توسط جان ویک می‌میرند. اسطوره‌ای منحصربه‌فرد که در طول فیلم آرام آرام خود را آشکار می‌کند، و البته، صحنه‌های اکشنی که این شخصیت می‌سازد، بسیار متفاوت از آن‌هایی است که در فیلم‌های اکشن قبل از آن دیده‌ایم. اگرچه پس از انتشار جان ویک، بسیاری از آن تقلید کرده و آثاری با اکشن مشابه جان ویک تولید شد. دنبال کردن جان ویک نزدیک به یک دهه است، که در صنعت سینمایی هالیوود ادامه دارد و موفقیت‌های متفاوتی ایجاد کرده‌است. نتفلیکس هم تا دلتان بخواهد، نسخه‌های کپی از این فیلم تولید کرده‌است. اما همچنان افرادی که پشت ساخت جان ویک هستند، به تلاش خود ادامه می‌دهند تا جان ویک بعدی را کشف کنند.

ایمی آدامز هنرپیشه‌ی توانمند و قدرنادیده‌ای است که اولین بار وقتی در حال اجرای یک تئاتر در مینه‌سوتا بود برای نقش یک تشویق‌کننده عجیب و غریب در فیلم آخر خوشگل‌ها (Drop Dead Gorgeous) تست بازیگری داد. این نقش کوچک بود و فیلم در آن زمان به جایی نرسید. با این حال، همین کافی بود تا آدامز را متقاعد کند که به لس‌آنجلس برود، جایی که او بیشتر دهه‌های بعدی زندگی حرفه‌ای خود را به بازی در نقش‌های دختران شاد و پرانرژی گذراند.

در چشم‌انداز سینمای معاصر، نام گای ریچی بیش از آن که صرفا یادآور فیلم‌های جنایی خوش‌ساخت باشد، مترادف با نوعی پویایی کم‌نظیر و یک جهان‌بینی سینمایی مشخص است. او کارگردانی است که توانست با ترکیبی حساب‌ شده از دیالوگ‌نویسی جسورانه و هوشمندانه، سبک بصری پرتحرک و بازی هوشمندانه با ساختارهای روایی، مرزهای ژانر اکشن و گانگستری – مشخصا سینمای بریتانیا – را جابجا کند و مُهر خود را پای آن بکوبد. ریچی دنیای زیرزمینی لندن را نه فقط با ریتم تند و شخصیت‌های کاریزماتیک، که با نوعی «خودآگاهی سبکی» (stylistic self-awareness) و فاصله‌گذاری طنزآمیز بازآفرینی کرد؛ جهانی که در آن خشونت می‌تواند به شکلی غریب طراحی‌ شده و حتی زیبا به تصویر کشیده شود و ظاهر فریبنده‌ی شخصیت‌ها، اغلب نقابی بر انگیزه‌های پیچیده‌تر آن‌هاست.

فیلم‌های کوئنتین تارانتینو هیچگاه به داشتن بازیگران خردسال معروف نبوده و علاقه عجیب وی به خشونت و خون‌ریزی و عدم‌ سانسور، یکی از همین دلایل بوده است. آخرین اثر تارانتینو، «روزی روزگاری در هالیوود» نشان …منبع  : ویجیاتوبرای مشاهده کامل…

سریال The Crown کار خود را از سال ۲۰۱۶ در نتفلیکس آغاز نمود و حالا پس از چهار فصل موفق، ثمره حقیقی تلاش عوامل سازنده و بازیگران آن در مراسم گلدن گلوب مشاهده شد.

اگر از طرفداران مجموعه‌هایی با داستان‌ سرقت‌های بزرگ و هیجان‌انگیز مانند Watch Money Heist باشید، احتمالا نام مینی سریال جدید نتفلیکس، یعنی Kaleidoscope به گوشتان خورده است. این سریال توسط اریک گارسیا ساخته شده و در اولین روز از سال ۲۰۲۳ میلادی از نتفلیکس پخش شد و با ویژگی‌های منحصر به‌فرد خود حسابی طرفداران را شگفت‌زده کرده است.