مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
در سال ۱۹۵۴ میلادی ، کنفرانسی به همت یونسکو در لاهه برگزار شد که در آن ، (توافق نامه ای ) درباره "حفاظت از میراث فرهنگی در برابر صدمات ناشی از جنگ " به تصویب رسید.این کنوانسیون ، جامع ترین و معتبر ترین سند بینالمللی در این زمینه شناخته میشود.
پس از بازدید وزیر میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی و استاندار آذربایجان غربی از مسجد جامع ارومیه، مصوبات خوبی در زمینه مرمت و احیای این اثر تاریخی به تصویب رسید
به گزارش خبرآنلاین، محمد داسمه، وکیل دادگستری و مشاور حقوقی سازمان منابع طبیعی، با اشاره به اقدامات این سازمان برای حفاظت از دماوند گفت: عرصه این اثر طبیعی ملی در مالکیت سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری قرار دارد و اسناد کاداستر آن نیز بهطور کامل اخذ شده است.
آآآآآلووتو ژانتی آلووتو/ آآآلووتو ژوتو پل موره، فرانسویها این شعر فولکلوریک را که آن روز با صدای گروه پیشاهنگی هنرستان ابوذر طنین انداخته بود هنگام درویِ محصول در مزارع میخوانند. اجرایی که گروه فرانسوی یونسکو را غافلگیر کرد و به وجد آورد. فرانسویها یکصدا شروع کردند به همخوانی با ما، یک بیت ما میخواندیم یک بیت آنها. مهندس محمود برنجی، مدیر هنرستان ابوذر بعدا به من گفت که آن روز اشک در چشمان مهندس حبیب نفیسی، پدر تعلیمات فنیوحرفهای ایران حلقه زد، پس مرا در هتل عباسی فراخواند و گفت همین امشب تا من در اصفهانم پیشنهاد انتقال احمد رفیعیان را برای معاونت هنرستان ابوذر مطرح کنید؛ چراکه ما به تعلیمات فنی و حرفهای بسیار نظر داریم و به مدیران و معاونانی نیازمندیم که بتوانند این تشکیلات را بهخوبی اداره کنند.»
آثار فرهنگی و تاریخی بار دیگر به یکی از نخستین قربانیان جنگ بدل شدند. بناهایی که طبق قوانین بینالمللی، بهویژه ضوابط یونسکو، باید در زمان مخاصمات از تعرض مصون بمانند، اینبار نیز در جریان «دفاع مقدس سوم» آسیبهای سنگینی را متحمل شدند.
ابیانه، دهکده گلگون استان اصفهان، با رنگهای پاییزی این روزهایش دل میرباید و همزمان حسرت و تأسف را روانه ذهن و جانتان میکند. در کوچه پسکوچههایش باید قدم بزنید و با چشم دل تماشا کنید. گوش جان بسپارید به نواها و آرامشش و البته از خودتان بپرسید اگر ابیانه در ترکیه بود، چطور با وجود نازنینش رفتار میکردند؟! اگر امارات متحده عربی بخت داشتن روستای منحصربهفرد ابیانه را داشت، چطور روی چشم نگهش میداشت؟ مسیر تشرف گردشگران را چگونه تعریف میکردند و آیا کهنسالانش که گنجنشیناند، به گردشگران التماس میکردند که سوغات بخرند؟! هنوز هم دیر نشده، تا پاییز است به دیدار ابیانه بروید و اگر مسئولیتی دارید و توانی، آب دستتان است زمین بگذارید و فکری به حال نجات بافت تاریخی و شادابی مردمانش کنید، لطفا!