مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
کریس هجز نوشته بود داستانهای مستند رنج و نابهسامانی زندگی مردم کشورش، زیاد به گوشها نمیرسد چون شبهرویدادها و امور تماشایی، حواس مخاطبان رسانهها را منحرف کرده و به مردم توهم خورانده شده است. از دید اینپژوهشگر به مردم آمریکا، اسطورههای تسلیبخش عامهپسندی عرضه شده که آمریکا را تحسین میکنند.
اینکاربر شبکه ایکس هم به ایرانیها هشدار داده دیپلماسی و مذاکره مد نظر ترامپ و نتانیاهو، بخشی از عملیات فریب جنگی دشمنان ایران است و مدیران غرب که آمریکا و اسرائیل و البته کشورهایی مثل انگلستان، فرانسه، آلمان، امارات متحده عربی و ... را اداره میکنند، اول و آخر در پی نابودی ایران هستند.
در همانروزها که دایان مشغول اخراج فلسطینیهای نوار غزه و کرانه باختری بود تا جمعیت یهودی یکدستتری به سرزمینهای اشغالی بدهد، ییگال آلون فرمانده نظامی مناطق شمالی فلسطین اشغالی به دایان گفت «اگر آمریکا از شما بپرسد با پناهجویان فلسطینی چه خواهید کرد؟» اینجا باز هم پاسخی که دایان داد قابل توجه است. چون بخش دیگری از پازل روش دروغگویی و وقتکشی صهیونیستهاست.
ادامه سخنان افسر مورد اشاره هم تکملهای برای همینهشدار و نرفتن به دامهای پهنشده دشمن است: «ما یک محیط کاملا امن ایجاد کردیم که باعث شد آنها سمت ما بیایند و اعتماد کنند. یکشرکت صوری و زنجیرهای پیچیده از شرکتهای کوچکتر! این زنجیره باعث میشد ردیابی ما غير ممكن شود.»
این، همان شالودهای است که موسسات سرّی فراماسونری ما بر آنها استوار هستند؛ موسساتی که اینگوییمِ حیوان چیز مهمی درباره آنها نمیداند و از اهداف پشت پرده آنها جز مشتی ظن و گمان اطلاعی ندارد.
روز بعد از ترور، شارون دستور بمباران هوایی گسترده پایگاههای ساف در لبنان را صادر و از واکنش ساف برای فعالکردن طرحی که قبلا در سال ۱۹۸۱ آماده کرده بود، استفاده کرد. اکثر گزارشها میگویند شارون یکطرح کوچک و کمهزینه برای تهاجم به دولت اسرائیل ارائه کرد اما در عمل حملات گستردهتری اجرا شدند که منجر به اشغال بیروت و اتفاقاتی فراتر از آن شدند.
ژستهای مادرانه و نگاههای عاطفی و ذوقکردنهای ساختگی شاید در فیلمهای هالیوودی کارایی داشته باشند اما اینروزها سطح آگاهی مردم جهان نسبت به نگاه کلونی یهود و صهیونیستهایی که پشت پرده نشسته و اقوام دیگر را گوییم خطاب میکنند و قتل زنان و مردان و فرزندانشان را در حکم صافکردن جاده حکومت جهانیشان میدانند، بالاتر رفته است.
اما آنچه سرباز مورد اشاره در هفتهنامه کیبوتصاش نوشته بود، گزارش یکجنایت بود. نکته جالب هم درباره آن این است که چیزی که توجه اورون را به خود جلب کرد، داستان وحشتناکی نبود که سرباز اسرائیلی رقمش زده و کودکان فلسطینی را گرفتار درد و رنج کرده بود؛ بلکه اینواقعیت بود که سربازی که داستان جنایتش را در هفتهنامه منتشر کرده بود، باور داشته روایت جنایت، خود و دوستانش را از اعمالش تبرئه میکند.