به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، ایلان پاپه نویسنده و استاد دانشگاه اسرائیلی که ضد اسرائیل است اشاره و کنایه جالبی در یکی از کتابهایش دارد و درباره دهههایی که اسرائیل مشغول اشغال فلسطین بود، میگوید طی ایندههها کنست در تعیین سرنوشت سرزمین های فلسطین، اهمیت بیشتری از سازمان ملل متحد داشته است.
البته میدانیم سازمان ملل دکور و ویترینی زیبا برای سرپوش گذاشتن روی جنایتهای آمریکا و اسرائیل در جهان است اما در کنست و دیگر مجامع اسرائیلیها که برای اشغال فلسطین و سپس گستره نیل تا فرات تصمیمگیری میشد، زبانی اختراع شد که مطالعه و بررسیاش جالب است.
در روزهای منتهی به جنگ ۱۹۶۷ یا همان جنگ ششروزه اعراب و اسرائیل که صهیونیستها قصد اشغال نوار غزه و کرانه باختری را داشتند، موشه دایان بهعنوان وزیر دفاع در خدمت آرمان صهیونیسم بود و جمله جالبی درباره شیوه پاسخگویی و سردواندنهای اسرائیل گفت: «مهم تصمیم داخلی ماست نه آنچه قرار است خارج از اینجا اعلام عمومی کنیم.»
همینجمله دایان، بهتنهایی بیانگر دروغگویی و پستی اسرائیلیهاست. اما در همانروزها که دایان مشغول اخراج فلسطینیهای نوار غزه و کرانو مربع مینشستند، احساس قدرت می کردند؛ از مقاومت فلسطینی ها نمیترسیدند، به دنیای اعراب اهمیتی نمیدادند و مطمئن بودند میتوانند جهان بهویژه ایالات متحده را به بازی بگیرند. وقتی هم کشورهای دیگر، نسبت به اینروش دروغگویی و عدم تضمیندادنهای اسرائیل، انتقادات صریح و محکمی میکردند، اینگونه پاسخ میگرفتند: تضمین داده میشد اما تردید وجود داشت که به تضمین عمل شده باشد یا عمل شود!
به اینترتیب همیشه تنشی دائمی بین آنچه دایان «تصمیمات داخلی ما» مینامید با «فعالیت دیپلماتیک در التهاب در سازمان ملل برای یافتن قاعدهای برای صلح» وجود داشت.