آیا راه را درست میرویم؟ نظام آموزش و پرورش، نظام آموزشی عالی و حتی گاهی خودمان این عبارت مهم را فراموش میکنیم که مدرک میتواند دریچهای برای فرصتها باشد، اما بیشک کلید قفل این دریچه، مهارت است.
معدلهای امتحان نهایی گذشت، کنکور هم دادیم، وارد دانشگاه شدیم، درس هم خواندیم، کارشناسی گرفتیم، خدا خواست و تحصیلات تکمیلی هم طی شد؛ سپس چه؟ ماییم و دوران پسا دانشگاه، دوران مهمی که کمتر به آن فکر میکنیم.
چرا به فکر مهاجرت میافتیم؟ آیا پاسخ به این سوال هم مثل پاسخ همیشگی ما به تمام چالشهای کشور ،صرفا مشکل اقتصادی است! به نظر میرسد نه! مسئله، ریشهی عمیقتری دارد. آن قدر عمیق که آن را نمیبینیم.
تریبونها را قطع کنید. گاهی لازم است تریبوندارها خاموش شوند تا صدای جامعه را بشنویم! تا بدانیم درد واقعی، چیست؟ تا مسئله را از نامسئله تشخیص دهیم، تا اولویتها را جابهجا نکنیم. اینقدر تریبونها صدایشان بلند است که برای شنیدن مسائل واقعی جامعه ناچاریم گوشها را بسیار تیز کنیم.
پایان سال نزدیک است و تعیین دستمزد کارگران دوباره داغ میشود، موضوع مهمی که فشار و مشکلات اقتصادی و ارتباط نزدیک آن با رضایت مردمی اهمیتش را بیش از پیش کرده است. به راستی اتخاذ سیاستهای رنگارنگ و موقت در امور کلان تا کی قرار است تعیین کنندۀ سفرۀ مردم باشد؟!
متن و حاشیۀ برآمدۀ از دیدار تحقیرآمیز زلنسکی و ترامپ بهانهای شد تا افکار عمومی دولتمردان جهان، به ویژه اروپاییها، متوجه این امر شود که زمان آن رسیده تا به امنیت عاریهای از سمت امریکا پایان دهند.
قطعی مکرر اینترنت وقتی با تعطیلیهای مستمر همراه میشود پرسشهای متعددی را در ذهن ایجاد میکند. چرا کیفیت اینترنت پایین است؟ قیمت اینترنت چه قدر است؟ و چه قدر باشد؟ و.... پرسشهایی که ما را به این امر مهم متوجه میکند اهمیت به زیرساختها در این زمینه چه قدر ضروری است.
چندی پیش یکی از متخصصان حوزه مسکن که سالها هم منتقد عدم عرضه زمین بود، به صراحت اعلام کرد که پشت سر اصرار مکرر فعلی برای الحاق اراضی، رانتخواری گسترده افراد خاصی است که زمینهای اطراف شهرها را خریدهاند و حالا در پی الحاق آنها به شهر هستند.