برچسب گلستان جعفریان

شاید هیچ‌جا این رنج به اندازه جمله‌های پایانی «پاییز آمد» و درد فخری، عریان و بی‌واسطه خودش را نشان ندهد: «بدون حرفی رفت توی سردخانه. دنبالش رفتم. رفت سمت یک دریچه آن را باز کرد و پیکر را کشید بیرون.