کارشناسان میگویند افزایش مداوم هزینه مواد غذایی نشان میدهد که بخش عمده تورم کنونی از سمت کالاهای مصرفی ضروری تغذیه میشود نه از طرف هزینههای خدمات یا کالاهای بادوام.
در میانه التهاب بازار و نوسانات مستمر قیمتها، نان، غذای اصلی و نمادین سفره ایرانی به نقطهای حساس رسیده است. این افزایش قیمت، هرچند در ظاهر تنها یک تغییر در فاکتورهای تولید است، اما در باطن، فشاری کمرشکن بر دوش کارگران نانوایی وارد ساخته است؛ کارگرانی که نه تنها خود قربانی تورم هستند، بلکه افزایش قیمت محصولی که تولید میکنند نیز نتوانسته است درآمد ناچیزشان را همگام با هزینههای سرسامآور زندگی جلو ببرد.
همان اول سال که دستمزد کارگر افزایش پیدا کرد، نانواها خواستار افزایش قیمت شدند؛ اما فضا جنگی و از مردمداری بهدور بود که قوت غالب مردم زیر موشکباران گران شود، ازاینرو تعیین قیمت نان مسکوت گذاشته شد.
همان اول سال که دستمزد کارگر افزایش پیدا کرد، نانواها خواستار افزایش قیمت شدند؛ اما فضا جنگی و از مردمداری بهدور بود که قوت غالب مردم زیر موشکباران گران شود، ازاینرو تعیین قیمت نان مسکوت گذاشته شد.
افزایش قیمت نان نیز فشار تازهای بر سبد معیشت خانوارها وارد کرده و قیمت انواع نان یارانهای از ابتدای تیرماه افزایش یافته است. براساس قیمتهای جدید، هر قرص نان لواش از ۱۴۰۰ تومان به ۲۷۰۰ تومان رسیده که نشاندهنده افزایش حدود ۹۳درصدی است.
برای فهم فشار واقعی گرانی نان، باید از نرخ هر قرص نان عبور کرد و به هزینه ماهانه رسید. طبق برآوردهای مبتنی بر دادههای هزینه و درآمد خانوار مرکز آمار، مصرف متوسط نان خانوار ایرانی در سال ۱۴۰۳ حدود ۳۰.۵ کیلوگرم در ماه بوده است.