برچسب گاز گلخانه ای

به‌‌عنوان پژوهشگری که در حوزۀ سیاست‌‌گذاری‌‌های مرتبط با اقلیم و محیط‌‌زیست فعالیت می‌‌کند، اغلب این سؤال از من پرسیده می‌‌شود که بزرگ‌‌ترین مانع بر سر راه کاهش تولید دی‌اکسید کربن و مصرف سوخت‌‌های فسیلی چیست؟ پاسخ من در طول چند سال اخیر عمیقاً دستخوش تغییر شده است. پیش‌‌ازاین مشکل را در فقدان فناوری‌‌های سبز ارزان‌‌قیمت و همچنین نبود خواست و ارادۀ سیاسی می‌‌دانستم؛ اما این روزها به مسئلۀ دیگری اشاره می‌‌کنم، چیزی که کم‌‌تر ملموس است ولی احتمالاً چالش‌‌برانگیزتر است: نبود یک قرارداد اجتماعی¹ سبز.

با وقوع بی‌‌سابقه‌ی امواج گرما، آتش‌‌سوزی‌‌های گسترده در جنگل‌‌ها و مراتع، خشکسالی‌‌ها و توفان‌‌های شدید، بحران تغییرات اقلیمی تأثیرات فاجعه‌‌بار خود را در سال 2021 به روشنی هرچه تمام‌‌تر بر همگان در سرتاسر جهان آشکار کرد. بااین‌‌حال، اغلب اوقات کسانی از عواقب تغییرات اقلیمی بیشترین آسیب را می‌‌بینند که خود کمترین نقش را در ایجاد آن داشته‌‌اند.

«پرداخت بر اساس پرتاب» (pay-as-you-throw) سیاستی است که افراد را ملزم می‌‌کند متناسب با میزان زباله‌‌ای که تولید می‌‌کنند هزینه بپردازند؛ به‌‌عبارت‌‌دیگر، شما اجازه ندارید به‌‌راحتی در خانه را باز کنید و هر مقدار زباله‌‌ای که دلتان خواست به بیرون پرتاب کنید بلکه باید در ازای تولید زباله بیشتر پول بیشتری هم بدهید. در حال حاضر، سیاست «پرداخت بر اساس میزان تولید زباله» در بسیاری از شهرهای کوچک و بزرگ در سرتاسر جهان اجرا می‌‌شود، ازجمله در بیش از 7000 شهر ایالات‌‌متحده که از نمونه‌‌های آن می‌‌توان به سیاتل، برکلی، آستین و همچنین پورتلند در ایالت مِین اشاره کرد.